بیماری ارتفاع | نکات نجات‌بخش برای کوهنوردان

بیماری ارتفاع: بیماری حاد کوهستان (AMS) می‌تواند در هر ارتفاعی بیش از ۲۰۰۰ متر در طول ... کوه‌پیمایی نپالیعلائم اولیه عبارتند از سردرد، خستگی مفرط و از دست دادن اشتها. برخی افراد در حالت استراحت دچار تنگی نفس می‌شوند.

AMS نتیجه تجمع مایع در قسمت‌هایی از بدن است. جایی که به آن تعلق ندارد: در مغز، ریه‌ها یا هر دو؛ وقتی علائم خفیف ایجاد می‌شوند، این سیگنال را ارسال می‌کند که باید در آن ارتفاع بمانید تا علائم از بین بروند.

هرگز با هیچ نشانه‌ای از AMS به ارتفاعات بالا صعود نکنید! معمولاً ظرف یک یا دو روز، احساس خوبی خواهید داشت و می‌توانید به پیاده‌روی خود ادامه دهید.

اگر در همان ارتفاع استراحت می‌کنید و علائم شما بدتر می‌شود، پایین آمدن از ارتفاع برای بیماری ارتفاع ضروری است. علائم بدتر شدن AMS شامل افزایش خستگی، سردرد شدید، استفراغ و از دست دادن هماهنگی است.

علائمی از ادم مغزی در ارتفاع بالا (HACE) وجود دارد. اگر علائم پیشرونده نادیده گرفته شوند، HACE می‌تواند منجر به بیهوشی و مرگ در عرض ۱۲ ساعت شود. تنگی نفس، سرفه و خستگی فزاینده از علائم ادم ریوی در ارتفاع بالا (HAPE) هستند که در صورت نادیده گرفتن می‌تواند به سرعت کشنده باشد.

۵ نکته مهم برای جلوگیری از بیماری ارتفاع

۱. روزانه ۵ لیتر آب بنوشید

نوشیدن آب هر روز و هر زمان مفید است. با این حال، نوشیدن مقدار زیادی آب در طول کوهنوردی می‌تواند ضروری باشد و از بیماری ارتفاع جلوگیری کند.

۲. بدنتان را گرسنه نگه ندارید؛ در عوض، بیشتر و بیشتر غذا بخورید. 

به دلیل تغییر آب و هوا و محیط، ممکن است نیازی به خوردن زیاد نداشته باشید. با این حال، برای در امان ماندن از بیماری ارتفاع، باید زیاد غذا بخورید تا بدن شما دچار کمبود مواد مغذی نشود.

۳. برای سازگاری با محیط وقت بگذارید

شما باید وقت بگذارید و مناطق خاصی را کشف کنید تا با ارتفاع و آب و هوا سازگار شوید. این بهترین راه برای بهبود تجربه کوهنوردی و نجات خود از بیماری ارتفاع است.

۴. برای رسیدن به اهدافتان عجله نکنید

ما درک می‌کنیم که شما رویاها و اهدافی برای رسیدن به آنها دارید. با این حال، اگر برای رسیدن به آنها همه چیز، از جمله زندگی خود را به خطر نیندازید، مفید خواهد بود. شما به سرعت، صبر و استقامت نیاز دارید؛ بیش از همه، به خودتان نیاز دارید.

5. به بدن خود گوش دهید

گاهی اوقات، شما قدرت ذهنی خوبی دارید، اما بدن شما گوش نمی‌دهد. بنابراین می‌توانید به بدن خود گوش دهید و از آن مراقبت کنید. وقتی احساس ناراحتی می‌کنید، به راهنمای خود بگویید و او به شما کمک می‌کند تا در طول مسیر پیاده‌روی کنید.

پیشگیری از بیماری ارتفاع:

داشتن یک برنامه سفر معقول برای جلوگیری از بیماری ارتفاع ضروری است. بالاتر از ارتفاع 10,000 متر (3,000 فوت)، توصیه می‌شود که روزانه بیش از 1,000 متر (300 فوت) صعود نکنید.

اگر شرایط زمین به گونه‌ای باشد که این کار غیرممکن باشد، باید دو روز استراحت داشته باشید. به عنوان مثال، دو روز استراحت در نامچه بازار توصیه می‌شود، جایی که در بیشتر برنامه‌های سفر، در عرض یک روز می‌توان از فاکدینگ به ارتفاع ۶۰۰ متر (۲۰۰۰ فوت) رسید. داشتن انعطاف‌پذیری با اضافه کردن ۱ تا ۲ روز اضافی به برنامه‌تان، به شما این امکان را می‌دهد که وقتی حالتان خوب نیست استراحت کنید و از بیماری ارتفاع جلوگیری کنید. همچنین به «صعود به ارتفاعات» و «خوابیدن در ارتفاعات» کمک می‌کند.

از دیاموکس استفاده کنید که آنزیمی را در کلیه مسدود می‌کند و خون را اسیدی می‌کند، که توسط مغز به عنوان سیگنالی برای تنفس بیشتر تفسیر می‌شود. بنابراین، دیاموکس با افزایش سرعت و عمق تنفس، پاسخ فیزیولوژیکی به ارتفاع را تقویت می‌کند و به عنوان یک ادرارآور خفیف عمل می‌کند. عوارض جانبی این دارو سوزن سوزن شدن انگشتان دست و پا و سوزن سوزن شدن اطراف دهان است.

دوز پیشگیرانه دیاموکس، نصف یا یک قرص ۲۵۰ میلی‌گرمی دو بار در روز است. در صورت بروز بیماری ارتفاع، دیاموکس علائم آن را پنهان نمی‌کند. مصرف دیاموکس را یک روز قبل از صعود به ارتفاع ۱۰۰۰۰ فوت (۳۰۰۰ متر) شروع کنید، آن را در طول صعود به ارتفاعات بالاتر ادامه دهید و با شروع کاهش ارتفاع، مصرف را متوقف کنید.

یکی دیگر از استراتژی‌های پیشگیرانه، مانند جینکو بیلوبا، که زمانی تصور می‌شد برای پیشگیری از بیماری‌های ارتفاع مفید است، در چندین مطالعه مفید واقع نشده است. استنشاقی سالمترول (سرونت) که برای درمان آسم استفاده می‌شود، می‌تواند به پیشگیری از خوشحالم و ممکن است به صورت پیشگیرانه توسط افراد مستعد HAPE استفاده شود. برای افرادی که به سولفا حساسیت دارند و صعودهای ناگهانی دارند، می‌توان از دگزامتازون استفاده کرد.

درمان بیماری ارتفاع:

برای علائم خفیف بیماری ارتفاع در کوهنوردی نپال، می‌توان در همان ارتفاع ماند تا دید که آیا علائم برطرف می‌شوند یا خیر و وقتی علائم به طور کامل برطرف شدند، صعود کرد. دیاموکس همچنین می‌تواند برای درمان علائم خفیف تا متوسط ​​​​استفاده شود. اگر علائم در این ارتفاع ادامه یابد یا بدتر شود، فرود لازم است.

برای علائم شدید HACE یا HAPE، در صورت امکان، پایین آمدن باید فوراً شروع شود. تخلیه با هلیکوپتر ممکن است برای موارد کاهش ارتفاع ضروری باشد، مگر اینکه درمان پزشکی به سرعت بهبود یابد و پایین آمدن با پای پیاده منطقی باشد. فعالیت بدنی، حتی زمانی که برای پایین آمدن است، می‌تواند برای بیماران مبتلا به HAPE مضر باشد. بیماران HAPE شدید باید در صورت ... به پایین حمل شوند. پرواز هلیکوپتر تخلیه برای سفر شما به نپال امکان‌پذیر نیست.