تامو لوسار، سومان، گیالپو لوسار ۲۰۲۶/۲۰۲۷ – جشن در نپال

تامو لوسار یک جشنواره معروف در میان جامعه گورونگ در نپال و تبت است. کلمه "تامو" نشان دهنده قوم گورونگ است. مردم نپال و تبت این جشنواره بزرگ و شاد را که مناسبت سال نو در این جامعه نیز هست، جشن می‌گیرند.

این جشنواره معمولاً در ماه پوش در تقویم هندو و در ماه دسامبر در تقویم انگلیسی برگزار می‌شود. دولت نپال همچنین در طول تامو لوشار تعطیلات رسمی اعلام می‌کند. در طول این جشنواره، همه مردم گورونگ لباس‌های گورونگ می‌پوشند و رقص فرهنگی خود را اجرا می‌کنند.

لباس سنتی گورونگ، بهانگرا است و مردان گورونگ به ویژه این لباس را می‌پوشند. بهانگرا یک پیراهن سفید پارچه‌ای شکل است که روی سینه تنگ می‌شود. آنها همچنین کچاد، مانند سارونگ یا کیلت کوتاه، می‌پوشند. از سوی دیگر، زنان گورونگ بلوز و دامن بلند می‌پوشند.

دختران جوان‌تر گورونگ، لباس‌های گالک و گونیو-چولو می‌پوشند. آن‌ها زیورآلات طلای بزرگ، از جمله گوشواره و گردنبند سنگی سنتی خود را به گردن می‌اندازند. در مراسم ویژه تامو لوشار، مردم گورونگ انواع مختلفی از غذا را می‌پزند. جامعه گورونگ یکی از قدیمی‌ترین فرهنگ‌ها در نپال است. رودهایگار، چودکا، سوراتی، گانتو و دوری سنت‌های گورونگ هستند که هنوز در نپال رایج هستند.

غذاهای سنتی گورونگ شامل سل روتی و خاپسه (تهیه شده از نان برنجی)، آچار (ترشی)، گوشت، آبجو برنج خانگی (تونبا) و شراب در طول تامو لوشار است. مردم همچنین آهنگ سنتی گورونگ خود "سالایجو و کائودا" را می‌خوانند. در طول تامو لوشار، مردم برای رقص و آواز دور هم جمع می‌شوند. تامو لوشار مدت‌هاست که در نپال و تبت جشن گرفته می‌شود. تامو لوشار همچنین فرصتی برای نشان دادن شجاعت، شوخ طبعی و مهارت‌های آواز و رقص ارائه می‌دهد.

جشنواره در نپال

نپال باغ‌ها، گل‌ها، کوه‌ها و تنوع طبیعی بیشتری دارد. با این حال، ما در دین و سنت نیز تنوع داریم. فرهنگ و سنت همچنین به وضعیت جغرافیایی مکانی که در آن زندگی می‌کنیم بستگی دارد. مردم منطقه ترای، چهات و گورا پاروا را به عنوان جشنواره‌های اصلی خود برگزار می‌کنند.

مردم مناطق کوهستانی داشین و تیهار را به عنوان اعیاد برتر خود جشن می‌گیرند. به همین ترتیب، مردم منطقه هیمالیا، لوشار را به عنوان جشنواره اصلی خود جشن می‌گیرند. هر جشنواره‌ای اهمیت خاص خود را دارد. جشنواره‌ها در نپال هم شادی جسمی و هم شادی روحی به همراه دارند.

بنابراین، مردم نپال دور هم جمع می‌شوند و شادی خود را با عزیزانشان به اشتراک می‌گذارند. هر جشنواره در نپال پیشینه تاریخی زیبایی دارد. جشنواره‌ها هیجان‌انگیزترین بخش زندگی ما هستند. همچنین گفته می‌شود که تعداد جشنواره‌ها در نپال از تعداد روزهای سال بیشتر است؛ جای تعجب نیست که نپال را سرزمین جشنواره‌ها می‌نامند.

هر روز در هر کشوری، روز جشن است. بهترین بخش همه جشنواره‌ها این است که تاریخ فرهنگ‌های مربوطه را نشان می‌دهند و اهمیت زندگی را به ما می‌آموزند. جشنواره‌ها به زندگی ما هیجان و لذت می‌بخشند. آنها راهی برای ابراز شادی و هیجان هستند.

در میان برنامه‌ی شلوغ همه، جشنواره‌ی تامو لوسار به راهی برای پرت کردن حواس ما از زندگی روزمره و طاقت‌فرسایمان و الهام بخشیدن به ما برای یادآوری چیزها و لحظات مهم زندگی تبدیل شده است. در میان بسیاری از جشنواره‌های جهانی، تامو لوشار یکی از جشنواره‌های ضروری است که در سراسر نپال و تبت رواج دارد. این جشنواره‌ی نپال همچنین به اعضای خانواده فرصتی برای تبادل هدایا می‌دهد.

تامو لوسار چگونه جشن می‌گیرد؟

جشن تامو لوسار

لوسار یکی از بزرگترین جشنواره‌های جامعه گورونگ است. در نپال، مردم منطقه هیمالیا و منطقه ترای، تامو لوسار را جشن می‌گیرند. جامعه گورونگ برنامه‌های مختلفی را به مناسبت تامو لوشار برگزار می‌کند. پیش از این، گنجاسینگ گورونگ ، که مدیر جامعه تامو نیز هست، شروع به برجسته کردن اهمیت تامو لوشار در میان جامعه خود و سایر جوامع کرد.

مردم در طول این جشنواره دور هم جمع می‌شوند، آهنگ‌های سنتی مختلف را می‌خوانند و رقص‌های سنتی اجرا می‌کنند. جشن تامو لوشار به مدت سه روز برگزار می‌شود. با این حال، دولت به دلیل اهمیت آن، فقط روز آخر را تعطیل اعلام می‌کند.

امروزه مردم جشنواره‌ها را به شیوه‌ای مدرن جشن می‌گیرند و جایگزین شیوه‌های سنتی جشن گرفتن می‌شوند. در گذشته، مردم تمام روز شراب و الکل می‌نوشیدند، اما امروزه مردم از مهمانی‌های مجلل لذت می‌برند و با آهنگ‌های مدرن می‌رقصند. به خصوص در شهرهای بزرگ نپال مانند کاتماندو و پوخارا، مردم مهمانی‌هایی ترتیب می‌دهند و از این روند فرهنگی لذت می‌برند.

توندیخیل، قلب شهر کاتماندو، جایی است که مردم در آن جمع می‌شوند و این جشنواره را گرامی می‌دارند. گروه قابل توجهی به مناسبت ویژه جشنواره تامو لوسار، کنسرت‌ها و برنامه‌های رقص را در توندیخیل برگزار می‌کنند. مردم همچنین از استوپاها در مکان‌های مختلف بازدید می‌کنند. استوپای بودانات و سویامبونات مکان‌های مهمی هستند که مردم به ویژه در طول این جشنواره از آنها بازدید می‌کنند. مردم لباس‌های سنتی خود را می‌پوشند و فرهنگ خود را در میان همه ابراز می‌کنند.

مردم گورونگ مهارت‌های رقص و آواز فوق‌العاده‌ای دارند و تماشای تماشاگران را شاد می‌کنند. آهنگ‌های سنتی همچنین سبک زندگی محلی مردم را نشان می‌دهند. تامو لوشار همچنین فرصتی است که اعضای خانواده دور هم جمع می‌شوند و شادی و خوشحالی خود را به اشتراک می‌گذارند.

از مهمانی لوزار لذت ببرید.

در طول تامو لوشار، مردم در خانه‌های خود مهمانی و جشن برگزار می‌کنند. غذاهای اصلی در این جشنواره، روتی، شکل و گوشت است. مردم همچنین تمایل دارند شراب خانگی و تومبا بخورند. امروزه، مردم در طول روز فعالیت‌های اجتماعی زیادی نیز انجام می‌دهند.

مردم همچنین از استوپاهای مختلف بودایی بازدید می‌کنند و از راهبان طلب برکت می‌کنند. آنها این جشنواره را با جشن گرفتن و همچنین تبادل هدایا جشن می‌گیرند. مردم همچنین با عزیزان و نزدیکان خود آرزوها و حسن نیت خود را به اشتراک می‌گذارند. امروزه، مردم از جوامع یا فرهنگ‌های دیگر نیز لباس‌های سنتی مردم گورونگ را برای جشن تامو لوشار می‌پوشند.

تامو لوشار در میان محله‌های قومی کل آسیا دیده می‌شود. لوشار دو کلمه متفاوت دارد: لو به معنی سال و سار به معنی سال.

از آنجایی که لوشار سه روز طول می‌کشد، جشن تامو لوشار از دو روز آخر سال قبل آغاز می‌شود. جامعه تامانگ همچنین رویدادهای ورزشی، تعاملات، تجمعات فرهنگی و نمایش‌های فرهنگی را در مکان‌های مختلف سازماندهی می‌کند. از آنجایی که این سنت امروزه در اوج گسترش خود است، مردم برنامه جداگانه‌ای را برای حفظ این جشنواره اجرا می‌کنند.

دلیل علمی جشن گرفتن تامو لوشار این است که این شب در ۲۲ دسامبر، که به عنوان طولانی‌ترین شب شناخته می‌شود، قرار می‌گیرد و از ۲۳ دسامبر به بعد، روزها شروع به بلندتر شدن می‌کنند. بنابراین، این شب به عنوان تغییر چرخه زمانی نیز جشن گرفته می‌شود. نکته جالب در مورد تامو لوشار این است که مردم امروز طبیعت را نیز پرستش می‌کنند.

بازدید از استوپای بودایی

مردم همچنین از استوپاهای مختلف بودایی بازدید می‌کنند و از راهبان طلب برکت می‌کنند. مردم این جشنواره را با جشن گرفتن و همچنین تبادل هدایا جشن می‌گیرند. آنها همچنین با عزیزان و نزدیکان خود آرزوها و حسن نیت خود را رد و بدل می‌کنند. امروزه، مردم از جوامع یا فرهنگ‌های دیگر نیز لباس‌های سنتی مردم گورونگ را برای جشن تامو لوشار می‌پوشند.

تامو لوشار در میان محله‌های قومی آسیا دیده می‌شود. لوشار دو کلمه متفاوت دارد: لو به معنی سال و سار به معنی سال. از آنجایی که لوشار سه روز طول می‌کشد، جشن از دو روز آخر سال قبل آغاز می‌شود.

جامعه تامانگ همچنین رویدادهای ورزشی، تعاملات، تجمعات فرهنگی و نمایش‌های فرهنگی را در مکان‌های مختلف سازماندهی می‌کند. از آنجایی که این سنت امروزه در اوج گسترش خود است، مردم برنامه جداگانه‌ای را برای حفظ این جشنواره اجرا می‌کنند.

دلیل علمی جشن گرفتن تامو لوشار این است که این شب در ۲۲ دسامبر، که به عنوان طولانی‌ترین شب شناخته می‌شود، قرار می‌گیرد و از ۲۳ دسامبر به بعد، روزها شروع به بلندتر شدن می‌کنند. بنابراین، این شب به عنوان تغییر چرخه زمانی نیز جشن گرفته می‌شود. نکته جالب در مورد تامو لوشار این است که مردم امروز طبیعت را نیز پرستش می‌کنند.

تاریخ گورونگ و تامو لوسار

گورونگ یکی از ۵۹ ملیت بومی ساکن نپال است. در منطقه هیمالیا، مردم گورونگ عمدتاً در دامنه‌های آناپورنا یافت می‌شوند. در زبان تبتی، گورونگ به معنای کشاورز است. اعتقاد بر این است که مردم گورونگ قبیله‌ای سرگردان هستند که از تبت و موستانگ عبور کرده‌اند.

بعدها، آنها در تبت و موستانگ ساکن شدند و در قرن هفتم میلادی بودیسم را معرفی کردند. در نهایت، آنها شروع به جشن گرفتن مراسم و اعمال مربوط به عبادت، تولد، مرگ و ازدواج کردند. بعدها، لوشار به یکی از جشنواره‌های اصلی تبدیل شد.

جامعه گورونگ زمان خود را به ۱۲ سال تقسیم کرده است که به آن لوهوکور نیز می‌گویند. در این ۱۲ سال، آنها هر حیوان یا پرنده‌ای را در سال پرستش می‌کنند. لوس گارودا، مار، اسب، گوسفند، میمون، پرنده، سگ، گوزن، موش، گاو، ببر و گربه ۱۲ حیوانی هستند که مردم گورونگ در مناسبت تامو لوشار پرستش می‌کنند. موسیقی سنتی جامعه گورونگ رودی است. علاوه بر این‌ها، از دیگر رقص‌های معروف و مرسوم مردم گورونگ می‌توان به گات و چودکا اشاره کرد.

مردم همچنین غرفه‌های غذا را در مکان‌های مختلف ترتیب می‌دهند که غذاهای منحصر به فرد گورونگ را سرو می‌کنند. افرادی که قیمت استوپاها و گومباها را تعیین می‌کنند، لاما، کلیبری و پانجو نامیده می‌شوند. مردم گورونگ سهم قابل توجهی در فرهنگ و سنت نپال داشته‌اند. مردم با رفتن به پیک نیک و تبریک گفتن به یکدیگر، تامو لوشار را جشن می‌گیرند.

مردم همچنین مسابقات رقص گاتو و چودکا را در مکان‌های مختلف برگزار می‌کنند. تامو لوشار مدت زمان بسیار طولانی در نپال جشن گرفته می‌شود. از آنجایی که مردم گورونگ تامو لوشار، سال نو خود را جشن می‌گیرند، زیاد از تقویم‌های دیگر پیروی نمی‌کنند.

انواع مختلف دیگر لوسار

لوشار جشنواره اصلی مردم بودایی است. سه نوع لوشار در نپال جشن گرفته می‌شود. همه لوشارها اهمیت و اعتبار خاص خود را دارند. برخی از جوامع خاص، هر نوع جورابی را جشن می‌گیرند.

سونام لوسار

سونام لوسار همچنین سال نو برای جامعه بودایی است. مردم تامانگ نپال این جشنواره را جشن می‌گیرند. حدود ۸٪ از کل جمعیت نپال متعلق به جامعه تامانگ است. سونام لوسار یک جشنواره نسبتاً بزرگ است. مردم تامانگ متعلق به قبیله باستانی یومبو بودند.

تامانگ شامل دو جهان است: تا، به معنی اسب، و مانگ، به معنی سوارکار. تامانگ به این دلیل نامگذاری شده است که در دوران باستان، مردم تامانگ عمدتاً به تجارت اسب مشغول بودند. مردم تامانگ همچنین از نظر فرهنگ و سنت بسیار غنی هستند. آنها هویت و فرهنگ خاص خود را دارند.

یکی از چیزهای معروف در مورد تامانگ، دامفو، یک ساز موسیقی کوچک شبیه طبل است. این ساز از ۳۲ چوب بامبو و پوست بز که یکی از طرفین آن را پوشانده است، تشکیل شده است. طبق تقویم نپالی، سونام لوشار در ماه ماگ قرار دارد و طبق تقویم انگلیسی، این جشنواره در ژانویه یا فوریه برگزار می‌شود.

در طول این جشنواره، مردم تامانگ مرتباً خانه‌ها و مغازه‌های خود را تمیز می‌کنند. مردم به مناسبت سونام لوسار از گومباس و استوپا بازدید می‌کنند.

سلو یک رقص سنتی است که توسط مردم تامانگ در سونام لوسار اجرا می‌شود. همچنین در بیشتر برنامه‌های رسمی نپال از آن استفاده می‌شود. سبک کلاسیک نواختن دامفو و رقص سلو، تامانگ سلو است. سونام لوسار همچنین برای پخش انرژی مثبت و از بین بردن انرژی منفی از ملت جشن گرفته می‌شود. مردم خانه‌های خود را با چراغ‌ها و پرچم‌ها در همه جا تزئین می‌کنند.

گیالپو لوسار

گیالپو لوشار همچنین به عنوان یکی از سه لوشار مشهور است و مردم جامعه شرپا این جشنواره را جشن می‌گیرند. این جشنواره عمدتاً در بین مردم مناطق اورست و آناپورنا در نپال و همچنین سایر کشورهای آسیایی مشهور است. در طول گیالپو لوشار، مردم غذاهای خوشمزه‌ای مانند اشکال، کیک، کلوچه، شیرینی، نان و میوه می‌پزند.

در آن دو روز، آنها سوپ مخصوصی به نام گونتونگ می‌نوشند. این سوپ شامل مواد زیادی است: برنج، سیب‌زمینی شیرین، گندم، پنیر یاک، فلفل سبز و تربچه. استوپای سوایامبونات یک استوپای معروف و مرکزی برای بازدید در طول گیالپو لوسار است.

از آنجایی که اکثر مردم منطقه اورست این جشنواره را جشن می‌گیرند، گیالپو لوسار نیز یکی از جاذبه‌های گردشگری بوده است. گیالپو لوسار در ماه فوریه، درست پس از سونام لوسار، سقوط کرد. مردم مراسم رقصی به نام چام را اجرا می‌کنند که در نزدیکی استوپای بودنات انجام می‌شود.

یکی از باورهای باستانی که شرپاها در طول گیالپو لوشار از آن پیروی می‌کردند، تمیز نگه داشتن خانه، عمدتاً آشپزخانه، بود. در طول شب گیالپو لوشار، مردم در یک استوپا یا هر مکان دیگری برای تبریک سنتی جمع می‌شوند. مردم آرزو می‌کنند که شادی، خوشبختی و جوهره لوشار برای همه اعضای خانواده یکسان باقی بماند. مردم گیالپو لوشار را با خواندن یا رقصیدن با آهنگ‌های سنتی شرپا، خوردن و آشامیدن جشن می‌گیرند.

تامو لوسار در سال‌های ۲۰۲۴/۲۰۲۵

تامو لوشار بزرگترین جشنواره جامعه گورونگ است؛ مردم منطقه هیمالیا این جشنواره را جشن می‌گیرند. از آنجایی که این منطقه در مناطق سردسیر هیمالیا (لانگ تانگ و دامنه‌های منطقه آناپورنا) قرار دارد، مردم تمایل دارند تامو لوشار را با خوردن غذاهای گرم و پوشیدن لباس‌های سنتی و گرم جشن بگیرند.

دولت نپال به مناسبت تامو لوسار تعطیل عمومی اعلام می‌کند. امسال، یعنی سال ۲۰۲۴، تامو لوسار مصادف با چهارشنبه، ۳۰ دسامبر است. مردم در خانه‌های مشترک یا استوپاها جمع می‌شوند تا در طول تامو لوسار آواز بخوانند و برقصند. همچنین، سال ۲۰۲۴ دوره‌ای از یک بیماری همه‌گیر جهانی است.

ما باید با احتیاط فراوان تامو لوسار را جشن بگیریم. مردم همچنین باید از دستورالعمل‌های تعیین شده توسط دولت پیروی کنند. در حین برگزاری جشنواره‌ها، مردم باید فاصله اجتماعی را نیز رعایت کنند.

تامو لوسار مبارک