جشنواره تیهار، جشنواره نور و گل در نپال

نپال کشوری چندزبانه و چندفرهنگی است. بنابراین، مردم جشن‌ها و فستیوال‌های متعددی را برگزار می‌کنند. همه فستیوال‌ها مناسبت خاصی دارند، مانند پایان خدایان بر شیاطین، تولد کسی و غیره. از بین آنها، دیپاوالی مهم‌ترین فستیوال ملی است. این فستیوال معمولاً در پایان اکتبر برگزار می‌شود. فستیوال تیهار یکی از محبوب‌ترین فستیوال‌ها در نپال است.

نپال کشوری چندزبانه و چندفرهنگی است. هر جشنواره، از جاترا گرفته تا مهم‌ترین جشنواره، داشین، ویژگی‌های خاصی را به تصویر می‌کشد. مردم جشنواره‌هایی را جشن می‌گیرند که از نظر منطقه‌ای یا قومیت، مذهب و سنت‌ها متفاوت هستند. تیهار که دیوالی یا دیپاوالی نیز نامیده می‌شود، پس از داشین در نپال در رتبه دوم قرار دارد، زیرا شمع‌ها و فانوس‌های جشن زیادی برای الهه لاکشمی روشن می‌شود. بنابراین، تیهار به عنوان جشنواره نور نیز شناخته می‌شود.

تیهار پس از داشین می‌آید و کاتماندو را می‌توان به عنوان شهر نورها در شب دید.
جشنواره تیهار اغلب بین اواسط اکتبر و اواسط نوامبر قرار می‌گیرد. این جشنواره به افتخار کلاغ‌ها، سگ‌ها، گاوها و لاکشمی (الهه ثروت و شانس) برگزار می‌شود.

جشن تیهار پس از جشن داشاین برگزار می شود.

پس از داشین، Tihar دومین جشنواره بزرگ نپال است که عمدتاً به پنج روز اختصاص دارد.
جشنواره تیهار دومین جشنواره بزرگ نپال است که به مدت پنج روز جشن گرفته می‌شود. هر سال تیهار روز تعطیل گفتار، کارکردهای خاص و اهمیت خاص خود را دارد. در روز اول، مردم کلاغ‌ها را می‌پرستند، زیرا آنها را «پیام‌آور مرگ» می‌دانند.

در روز دوم تیهار، سگ‌ها مورد احترام قرار می‌گیرند و «نگهبانان خدای مرگ» محسوب می‌شوند. در روز سوم به خدای لاکشمی خوشامد گفته می‌شود. با این حال، در روز چهارم، گاو، حیوان ملی نپال، را می‌پرستیم.

روز پایانی جشنواره تیهار، بایتیکا یا تیهار تیکا نام دارد . این روز، روز تبادل هدایای شاد بین برادران و خواهران است. همه اعضای خانواده، دور از خانه، با شادی جشن می‌گیرند. آنها شادی خود را به اشتراک می‌گذارند و غذاهای خوشمزه می‌خورند.

جشنواره تیهار ۲۰۲۶ از ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ آغاز می‌شود و در ۳ نوامبر ۲۰۲۶ به پایان می‌رسد. تاریخ‌های نپالی از ۱۴ کارتیک ۲۰۸۳ شروع می‌شوند و در ۱۸ کارتیک ۲۰۸۳ به پایان می‌رسند.

در اینجا اولین کارهای ضروری که مردم نپال در تیهار انجام می‌دهند، آورده شده است:

• با بهترین رنگ، به خانه خود جلوه‌ای نو ببخشید
• آن را به یک امر خانوادگی تبدیل کنید
• ترقه‌های نوری
• از طریق پیام‌ها، رسانه‌ها و سایر رسانه‌ها، برای همه دوستان و اقوام خود آرزوی موفقیت کنید.
• با مردم معاشرت کنید

سنت‌های جشنواره تیهار

پس از داشین، جشنواره تیهار دومین جشنواره بزرگ نپال است. این جشنواره نیز عمدتاً به پنج روز اختصاص دارد. هر تعطیلات تیهار سخنرانی خاص خود را دارد و عملکردها و اهمیت خاصی را به تصویر می‌کشد. روز اول تیهار، پرستش کلاغ‌ها است که "پیام‌آور مرگ" محسوب می‌شوند.

روز دوم جشنواره تیهار برای بزرگداشت سگ‌هایی است که «نگهبان خدای مرگ» محسوب می‌شوند. روز سوم، روز استقبال از خدای لاکشمی است. با این حال، در روز چهارم، گاوها، حیوان ملی نپال، را پرستش می‌کنیم. روز آخر جشنواره تیهار، بای تیکا یا تیهار تیکا نام دارد، روز تبادل هدایای شاد بین برادران و خواهران. همه اعضای خانواده دور از خانه دور هم جمع می‌شدند و با شادی جشن می‌گرفتند. آنها شادی خود را با یکدیگر جشن می‌گرفتند و غذاهای خوشمزه می‌خوردند.

در ادامه توضیح مفصلی در مورد هر روز از جشنواره تیهار و اهمیت آن ارائه شده است:

جشنواره سگ نپال ۲۰۲۴/۲۰۲۵

جشنواره سگ نپال یک جشنواره سالانه هندو است که در سراسر نپال برگزار می‌شود. این جشنواره در روز دوم جشن تیهار (حدود اکتبر یا نوامبر) برگزار می‌شود. امروزه مردم سگ‌ها را می‌پرستند و به آنها غذای خوب می‌دهند. آنها النگوهای گل همیشه بهار را به گردنبند سگ‌ها می‌اندازند تا یاما، خدای مرگ، را خوشحال کنند، زیرا سگ‌ها پیام‌آوران او هستند.

روز اول: کاگ تیهار / روز کلاغ

فعالیت‌ها: پرستش کلاغ‌ها
تاریخ: چهارشنبه، 30 اکتبر
کاگ تیهار به عنوان اولین روز تیهار مشخص شده است. امروزه، مردم به کلاغ‌ها، "مسافر مرگ"، برنج نذر می‌کنند. این روز، روز استراحت کلاغ‌ها نامیده می‌شود زیرا آنها در تمام طول سال مشغول هستند. مردم کلاغ‌ها را می‌پرستند تا مطمئن شوند که کلاغ‌ها خوشحال هستند. در غیر این صورت، آنها خبر بد را می‌دهند و اتفاقات ناگواری در سال آینده رخ خواهد داد.

مردم کلاغ‌ها و زاغ‌ها را می‌پرستند و با قرار دادن آنها بر روی پشت بام خانه‌ها، شیرینی و غذا به آنها تعارف می‌کنند. در هندوئیسم، خزیدن کلاغ‌ها و زاغ‌ها نماد غم و اندوه است. بنابراین، مؤمنان برای رهایی از درد و افسردگی در روزهای آینده، به کلاغ‌ها غذای شیرین می‌دهند. این روز همچنین نشان دهنده پیوند الهی بین انسان‌ها و سایر حیوانات است.

روز دوم: کوکور تیهار / روز سگ

فعالیت‌ها: تشکر از سگ‌ها
تاریخ: پنجشنبه، ۳۱ اکتبر

کوکور تیهار دومین روز از جشنواره تیهار ، روز شکرگزاری و پرستش خدایان است. کیچا پوجا نامی است که جامعه نیوار به این روز داده است. در این روزها، نپالی‌ها می‌توانند به سگ‌ها احترام بگذارند، زیرا معتقدند که سگ روح مردگان را تضمین می‌کند تا آنها را به بهشت ​​​​ببرد. مردم به سگ‌ها تیهار تیکا و حلقه‌های گل هدیه می‌دهند، بنابراین با یک شام شیرین از آنها پذیرایی می‌کنند. سگ‌ها به عنوان "دروازه‌بان مرگ" در نظر گرفته می‌شوند و به عنوان پیام‌آوران لرد یاماراج دیده می‌شوند. این روز همچنین به عنوان نارکا چاتورداشی گرامی داشته می‌شود.

روز سوم: لاکشمی پوجا

فعالیت: پرستش الهه لاکشمی

تاریخ: ۱ نوامبر ۲۰۲۴، جمعه.

روز سوم از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و لاکشمی پوجا نام دارد. در این روز، مردم گاوها را نیز می‌پرستند. در هندوئیسم، گاو نماد رفاه و ثروت است. در دوران باستان، مردم از گاوها سود زیادی می‌بردند.

بنابراین، در این روز از جشنواره تیهار، مردم با حلقه گل گذاشتن و تغذیه گاوها با بهترین علف، از آنها قدردانی می‌کنند. این جشن به ورود الهه لاکشمی به خانه تمیز و تزئین آن با این باور احترام می‌گذارد. در نتیجه، مردم خانه‌های خود را تمیز می‌کنند و درها و پنجره‌ها را با حلقه‌های گل همیشه بهار (سایاپاتری) به خوبی تزیین می‌کنند.

بیشتر خانه‌ها تمیز و با تزئینات زیبا هستند. این می‌تواند اشاره‌ای به الهه هندو ، لاکشمی، باشد تا بازگردد و خانه را با ثروت و شانس معقول متبرک کند.

عصر، هر خانه‌ای به درگاه الهه لاکشمی، الهه ثروت، دعا می‌کند. او از خانواده‌ها به خاطر تمام نعمت‌هایی که به آنها ارزانی شده است، تشکر می‌کند. هر خانه و مغازه‌ای با چراغ‌های نفتی (دیو) روی دروازه یا شمع‌هایی روی درها و پنجره‌ها روشن می‌شود تا به رفاه و آسایش خوشامد بگوید.

علاوه بر این، دختران با خواندن آهنگ‌های محلی بهایی، رقصیدن و سر زدن به خانه‌های محله، بایلی بازی می‌کنند. مردم به آنها پول و شیرینی‌های دیگر به عنوان انعام می‌دهند و آنها را بین خودشان تقسیم می‌کنند. گذشته از این، شب این روز ارزش تماشا کردن را دارد، زیرا می‌توانیم نورها را در سراسر کشور مشاهده کنیم که مناظر جذابی را به شما ارائه می‌دهد.

روز 4: Govardhan Puja/Guru Puja

فعالیت: پرستش گاو نر

تاریخ: شنبه، ۲ نوامبر ۲۰۲۴

روز چهارم جشنواره تیهار، گوواردان پوجا/گورو پوجا/اوماها پوجا نام دارد و بر اساس پیشینه خاص مردم جشن گرفته می‌شود. از آنجایی که گاو نر یک یاور ضروری برای کشاورز است، افراد می‌توانند گورو پوجا را برای گاو نر اجرا کنند. این روز که اوماها پوجا نیز نامیده می‌شود، سال نویاری را جشن می‌گیرد.

جامعه‌ی نیواری، ماها پوجا/ما پوجا (پرستش خود) را در شب جشن می‌گیرد. سپس همه اعضا می‌توانند یک جشن خانوادگی ویژه داشته باشند و از غذاهای خوش‌یمن مانند تخم‌مرغ آب‌پز، ماهی سرخ‌شده، دسرهای خوشمزه و غیره لذت ببرند. افرادی که پیرو ویشنویسم هستند، گوواردان پوجا را اجرا می‌کنند که پرستشی به سوی کوه گووردان است.

کوودونگ نماد کوه است و مورد پرستش قرار می‌گیرد. شب‌ها با چراغ‌های رنگی مختلف تزئین می‌شوند. در طول شب، پسرها بیشتر آوازهای دئوسی می‌خواندند و داستان جشنواره را تعریف می‌کردند، یک نفر در گروه روایت می‌کرد و بقیه به عنوان همسرایان. آنها مقداری پول، میوه و سِلروتی از صاحبان خانه می‌گرفتند.

با این حال، امروزه بسیاری از مددکاران اجتماعی، سیاستمداران و جوانان به خانه‌های محلی می‌روند و این آهنگ‌ها را می‌خوانند. پولی که از نواختن دوئه دریافت می‌کنند، برای فعالیت‌های رفاهی و اجتماعی جمع‌آوری می‌شود.

روز پنجم: بای تیکا

فعالیت‌ها: عبادت برادران و خواهران

تاریخ: ۳ نوامبر ۲۰۲۴، یکشنبه

روز پایانی جشنواره تیهار، بهای تیکا نام دارد. این روز، روز برادران و خواهران است که پس از مدت‌ها به مناسبت فرخنده بهای تیکا گرد هم می‌آیند. «یامپانچاک» نام دیگری است که به تیهار داده شده است. در این روزها، برادران و خواهران می‌توانند دور هم جمع شوند و نقل‌های تیهار را روی پیشانی خود بنوشند. خواهران، تیکای رنگارنگ و حلقه‌های گل باشکوه را روی پیشانی برادران خود قرار می‌دهند و مقداری شاگون (نوعی شیرینی آرام) به عنوان هدیه تیهار به آنها می‌دهند.

و بنابراین، برادران یک رسم همیشگی را دنبال می‌کردند: تیکا را روی خواهران خود می‌گذاشتند و متقابلاً مقداری پول نقد به آنها می‌دادند. این جشنواره برای تقویت روابط برادران/خواهران برگزار می‌شود. و در میان این جشنواره‌ها، تیهار (دیپاوالی) یکی از این جشن‌ها است.

خواهران تیکای هفت رنگ یا تیلاکای ساپتارنگی (Saptarangi) را روی پیشانی برادران خود قرار می‌دهند و برادران نیز همان تیکای هفت رنگ را روی پیشانی خواهر خود می‌گذارند. خواهران برادران خود را می‌پرستند و آرزوی زندگی سعادتمند در آینده را دارند.

جشن‌های جشنواره تیهار

در طول جشنواره تیهار ، اقوام و دوستان یکدیگر را ملاقات می‌کنند و به یکدیگر هدایای تیهار و تبریک می‌گویند. به طور کلی، نپالی‌ها از اواسط اکتبر تا اواسط نوامبر یازده جشنواره بزرگ را جشن می‌گیرند. هر خانه، فروشگاه و مجتمع تجاری چراغ‌های رنگارنگ مختلفی را روشن می‌کند. جشنواره تیهار همچنین به عنوان دیپاوالی معروف است و "جشنواره چراغ‌ها" محسوب می‌شود. همه خانه‌های شهر

اهمیت جشنواره تیهار در نپال:

جشنواره نور، جشنواره تیهار ، به عنوان پیروزی خیر بر شر جشن گرفته می‌شود. با این حال، این جشنواره با مشاهده کلاغ‌ها، گاوها، سگ‌ها و گاو نر، رابطه بین حیوانات و انسان‌ها را تقویت می‌کند. مردم در جشن و شادی شرکت می‌کنند. آنها خانه‌های خود را تمیز می‌کنند، لباس‌های نو می‌پوشند و انواع غذاهای خوشمزه را می‌چشند . این جشنواره یک تعطیل عمومی برای همه مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات است.

هر خانواده و مغازه‌ای می‌تواند شب‌ها چراغ‌های رنگارنگ روشن کند و آسمان پر از آتش‌بازی‌های تماشایی می‌شود. دوستان و اقوام می‌توانند در طول این جشنواره دوباره دور هم جمع شوند و هدایا و تبریک‌های تیهار را رد و بدل کنند.

نپالی‌ها لباس‌های جدید خود را پوشیدند و تصمیم گرفتند زندگی جدیدی را آغاز کنند.

جشن گرفتن این نوع جشنواره‌ها ، برادری را در بین مردم افزایش می‌دهد و هرج و مرج روزانه را تسکین می‌دهد. ما غذاهای خوشمزه می‌پزیم، بادبادک هوا می‌کنیم و خانه‌ها و خیابان‌ها را تزئین می‌کنیم. بازی با ورق یک فعالیت مهم در طول دوره جشن است. همچنین از فرهنگ و آهنگ‌های سنتی ما محافظت می‌کند.

اگرچه جشنواره تیهار به طور خلاصه جشن گرفته می‌شود، اما لذت‌بخش‌ترین جشنواره است. بسیاری از مردم می‌رقصند، آواز می‌خوانند، کارت بازی می‌کنند و در فعالیت‌های لذت‌بخش مختلفی شرکت می‌کنند.

دانتراس

دانتراس که با نام‌های دان ترایوداشی و دانوانتاری جایانتی نیز شناخته می‌شود، به همراه کاگ تیهار مورد احترام است. در این روز، هندوها دانوانتاری، الهه شفا و ثروت را جشن می‌گیرند. امروزه رسم است که افراد جواهرات، ظروف آشپزخانه و لوازم خانگی خریداری کنند. امروزه خرید طلا، نقره یا مس به عنوان خوش شانسی تلقی می‌شود.

آیا دیوالی و تیهار یکی هستند؟

مردم محلی نپال به دیوالی که با نام «دیپاوالی» نیز شناخته می‌شود، اغلب «تیهار» می‌گویند. نام‌های دیگری مانند «یاماپانچاک» یا «سوانتی» نیز برای آن وجود دارد. پنج روز خدای مرگ، لرد یاما، با نام «یاماپانچاک» شناخته می‌شود. این یک جشنواره پنج روزه هندو در نپال و چند ایالت هند، از جمله بنگال غربی و سیکیم است. تیهار عمدتاً در دارجلینگ و کالیمپونگ، محل سکونت جمعیت قابل توجهی از نپالی‌های قومی، جشن گرفته می‌شود.

تیهار با دیوالی، جشنواره نور که در هند برگزار می‌شود، قابل مقایسه است، اما چندین تفاوت کلیدی وجود دارد. تیهار با روشن کردن دیو در داخل و خارج از خانه، مشابه دیوالی، جشن گرفته می‌شود. پنج روز تیهار، برخلاف جشنواره هندی، شامل جشن و نیایش در میان چهار موجود مرتبط با خدای مرگ هندو، یاما، است و آخرین روز آن به مردم اختصاص داده شده است.

گفته می‌شود که این جشن هر ساله، طبق تقویم ویکرام ساموات، با کاگ (کلاغ) تیهار در ترایوداشی تیتی کارتیکا کریشنا پاکشا (سیزدهمین روز ماه رو به افول) آغاز می‌شود و با بای تیکا در دویتیا تیتی کارتیکا سوکلا پاکشا به پایان می‌رسد. طبق تقویم بین‌المللی، این جشن بین اکتبر و نوامبر برگزار می‌شود.

جشنواره‌های دیوالی و تیهار ریشه‌های فرهنگی مشابهی دارند و از فانوس‌های سفالی، آتش‌بازی، چراغ‌ها، رنگولی‌های رنگارنگ و شیرینی‌ها برای بزرگداشت پیروزی خیر بر شر استفاده می‌کنند. تاریخ‌ها یکسان هستند: شب ماه نو در هشتمین ماه هندو. در روز اصلی جشن، هر دو ملت به الهه لاکشمی (الهه ثروت) نیز احترام می‌گذارند. با این حال، این جشن‌های ۵ روزه تفاوت‌های قابل توجهی با یکدیگر دارند.

تمایز اصلی بین این دو جشنواره این است که دیوالی بیشتر بر خدایان تأکید دارد. در مقابل، تیهار بر شکرگزاری از حیوانات و تجلیل از حمایت آنها از مردم تأکید دارد. هندوها در نپال تیهار را جشن می‌گیرند، اما هندوها در هند، جین‌ها و سیک‌ها دیوالی را جشن می‌گیرند.

در ادامه به برخی از تفاوت‌های بین دیوالی و تیهار از روز اول تا روز پنجم اشاره شده است.

روز اول: در نپال، روز اول کاگ تیهار است، زمانی که کلاغ‌ها به عنوان پیام‌آوران لرد یاما در نظر گرفته می‌شوند. در این روز، به آنها غذا داده می‌شود و مورد پرستش قرار می‌گیرند. مشابه این، روز اول دانتراس در هند جشن گرفته می‌شود. مردم خانه‌های خود را برای این مناسبت مرتب می‌کنند. علاوه بر این، آنها چیزهای خوش شانسی مانند مس، طلا، نقره، ظروف و لوازم عبادت می‌خرند.

روز دوم: در نپال، روز دوم کوکور تیهار است. سگ‌ها به خاطر دوستی و وفاداری‌شان مورد تحسین قرار می‌گیرند. مردم سگ‌های خود را با حلقه‌های گل همیشه بهار می‌پرستند و پیشانی حیوانات خانگی خود را با علامت‌های قرمز (تیکا) علامت‌گذاری می‌کنند. حتی سگ‌ها هم از آنها وعده‌های غذایی عالی دریافت می‌کنند. از سوی دیگر، چوتی دیوالی امروزه در هند جشن گرفته می‌شود. مردم شروع به تزئین خانه‌های خود با طرح‌های رنگولی برای کف و چراغ‌های رشته‌ای می‌کنند.

روز سوم: نپالی‌ها در این روز جشنواره گای تیهار را جشن می‌گیرند. همانطور که سگ‌ها روز قبل پرستش می‌شدند، گاوها در طول روز مورد احترام قرار می‌گیرند. مراسم لاکشمی عصرها برگزار می‌شود. حتی خانه‌هایشان با چراغ‌ها و حلقه‌های گل همیشه بهار روی در تزئین می‌شود. مشابه این، دیوالی در هند در روز سوم جشن گرفته می‌شود. خانواده‌ها برای لذت بردن از غذا و دادن هدیه دور هم جمع می‌شوند. فانوس‌های سفالی در طول عبادت مذهبی لاکشمی در اطراف خانه روشن می‌شوند.

روز چهارم: جشنواره گورو تیهار در روز چهارم جشن گرفته می‌شود. مذهبی که در این روز اجرا می‌شود، بسته به گروه قومی متفاوت است. در حالی که برخی کوه‌ها یا خودشان را می‌پرستند، اکثریت گاو را می‌پرستند. در مقابل، پادوا در هند است. مردم حتی در این روز فرخنده حساب‌های تجاری جدیدی باز می‌کنند تا ثروت و فراوانی به دست آورند.

روز پنجم: آخرین روز فرخنده جشنواره تیهار، بای تیکا است. روابط خواهر و برادری از طریق مراسم خاصی گرامی داشته می‌شود. خواهران اغلب با استفاده از تیکای هفت رنگ (ساپتارنگی تیکا) بر پیشانی برادران خود، اعمال عبادی را برای آنها انجام می‌دهند. آنها علاوه بر تیکا، شیرینی‌های فراوان، غذاهای خوشمزه و میوه برای فرزندانشان تهیه می‌کنند. بای دوج در این روز در هند جشن گرفته می‌شود. مشابه بای تیکا، این روز جشنی از آیین‌ها بین خواهر و برادرها است. خواهران و برادران برای بزرگداشت رابطه منحصر به فرد خود، سنت‌های محافظت و تبادل هدایا و خوراکی‌ها را انجام می‌دهند.

تیهار و دیوالی از این نظر متفاوت و منحصر به فرد هستند. در حالی که جشن‌ها در دو کشور متفاوت است، بیشتر آداب و رسوم و اعمال آنها یکسان است. تیهار و دیوالی وقتی جشن گرفته می‌شوند، اهداف یکسانی دارند: خوشبختی و سعادت خانواده.

دلیل برگزاری جشنواره تیهار در نپال

گروه‌های مختلف در نپال جشنواره تیهار را به روش‌های مختلفی برگزار می‌کنند. این جشن توسط نیوارها به عنوان سوانتی و توسط مادهسیس‌ها به عنوان دیپاوالی شناخته می‌شود. دومین جشنواره بزرگ نپال با نام تیهار شناخته می‌شود. همچنین به آن دیپاوالی یا دیوالی نیز گفته می‌شود. با شمع‌ها، رنگولی‌های روشن روی زمین و نورپردازی درخشان، می‌توانید جشن‌ها را در همه جا هنگام غروب خورشید ببینید. این بار، من انرژی متفاوت، سرزنده و زیبایی داشتم. هر کسی می‌تواند از فضا و فرهنگ لذت ببرد و در این جشن‌های دوست‌داشتنی شرکت کند. اما چه چیزی باعث می‌شود تیهار را جشن بگیریم؟

آیا دلیل خاصی برای جشن تیهار وجود دارد؟

داستان‌های متعددی در رابطه با تاریخ جشنواره تیهار وجود دارد. مشهورترین آنها داستان لرد یاما، خدای مرگ، و خواهرش یامونا است. تصور می‌شود کسی که پس از مرگ افراد، بر روح آنها داوری می‌کند، لرد یاما، خدای مرگ هندوها، است. او تصمیم می‌گیرد که روح آنها را به بهشت ​​بفرستد یا جهنم. یک بار، او در شرف دیدن یامونا، خواهرش، بود. با این حال، او آنقدر مشغول کار بود که نتوانست او را ببیند. از سوی دیگر، یامونا نمی‌توانست برای دیدن برادرش صبر کند.

سپس با فرستادن پیام‌هایی از او دعوت کرد تا به ملاقاتش بیاید. طبق افسانه‌های عامیانه، او در ابتدا یک پرنده (کلاغ)، یک سگ و یک گاو فرستاد. با این حال، حتی در آن زمان، خدای یاما به ملاقات او نیامد. او سرانجام تصمیم گرفت که به تنهایی با او ملاقات کند. پنجمین روز جشنواره تیهار یا بهای "تیکا" در این روز برگزار می‌شود. گفته می‌شود که یامونا در این روز برادرش را می‌پرستید و برایش بخت و اقبال خوب می‌فرستاد. بنابراین، با الگو قرار دادن یامونا، آیین احترام خواهران به برادرانشان و آرزوی موفقیت برای آنها ایجاد شد و همچنان ادامه دارد.

داستان دیگری درباره لرد کریشنا، آغاز پوجا گوواردان را توضیح می‌دهد که در روز چهارم جشنواره تیهار جشن گرفته می‌شود. این داستان روایت می‌کند که چگونه لرد ایندرا، خدای باران، روستای گوکول را نفرین کرد و آن را در معرض خطر سیل و باران شدید قرار داد. کریشنا کوه عظیم گوواردان را با انگشت کوچک خود بلند کرد تا برای ساکنان و حیوانات روستایش سرپناه فراهم کند. مردم گوکول به عنوان تشکر برای نجات جانشان، به کوه گوواردان اقلام غذایی مختلفی هدیه دادند و او را به خاطر نگه داشتن آنها ستایش کردند.

جاذبه اصلی جشنواره تیهار

پس از داشین ، جشنواره تیهار دومین جشن بزرگ در نپال است و دولت اغلب آن را به عنوان یک تعطیلات ملی سه روزه اعلام می‌کند. این جشنواره منحصر به فرد است؛ در این جشنواره به خدایان و موجوداتی مانند کلاغ‌ها، گاوها و سگ‌ها که مدت‌هاست با انسان‌ها همزیستی دارند، ادای احترام می‌شود.

به عنوان یک خوشامدگویی مقدس برای خدایان و الهه‌ها، به ویژه لاکشمی، نپالی‌ها اغلب با استفاده از موادی مانند برنج رنگی، آرد خشک، شن رنگارنگ یا گلبرگ‌های گل، که به رنگولی معروف است، طرح‌هایی را روی کفپوش اتاق‌های نشیمن یا باغ‌ها ایجاد می‌کنند.

علاوه بر این، بر انرژی و ارتعاشات محیط اطراف تأثیر می‌گذارد. دیدن بسیاری از جاذبه‌های تیهار در هر زمان خاصی امکان‌پذیر است. علایق اصلی تیهار شامل پرستش حیوانات برای ابراز قدردانی از حفاظت و برداشت آنها می‌شود.

آنها برای قضاوت دقیق در مورد مرگ، به خدای مرگ، لرد یاما، پرتو افشانی می‌کنند.
پرستش الهه ثروت، لاکشمی، که گفته می‌شود در تیهار متولد شده است، برای تضمین موفقیت و ثروت در زندگی.
ما کوه گوواردان را می‌پرستیم، کوهی که در طول جشنواره تیهار، ساکنان را از سیل محافظت می‌کند.
با وجود محدودیت‌های اخیر دولت نپال در استفاده از ترقه‌ها به دلیل افزایش آسیب‌ها، این مراسم اغلب با ترقه همراه است. با این حال، این کار باید با رعایت نکات ایمنی و در شرایط نامساعد انجام شود. کودکان اغلب در حالی که آواز می‌خوانند و در ازای هدایا درخواست غذا و پول می‌کنند، به خانه‌ها سر می‌زنند.
بازی‌های کارتی، مانند بازی صدفی کودا یا لانگور بورجا، در طول جشن انتظار می‌رود.
این رویداد منحصر به فرد است زیرا به خدایان و موجوداتی مانند کلاغ، گاو و سگ که مدت‌ها با انسان‌ها همزیستی داشته‌اند، احترام می‌گذارد.

جاذبه‌های گردشگری در جشنواره بزرگ تیهار نپال

برای گردشگرانی که مایل به داشتن تعاملات عالی و واقعی با مردم هستند، تیهار زمان فوق‌العاده‌ای برای بازدید از نپال است. به دلیل سخاوت نپالی‌ها، آنها اغلب از بازدیدکنندگان در خانه‌های خود برای صرف غذا و جشن‌های ویژه جشنواره‌ها استقبال می‌کنند. علاوه بر پیوستن به یک خانواده نپالی، راه‌های دیگری نیز برای جشن تیهار در نپال وجود دارد.

در روز پنجم جشنواره تیهار، یعنی روز بای تیکا ، این معبد برای عموم قابل بازدید است. معبد ماتریکشور مهادف ، یکی از تجسم‌های لرد شیوا، در قلب کاتماندو، در مرکز یک برکه مصنوعی ۴۰۰ متر مربعی واقع شده است. عبور از پل سفید به سمت محوطه معبد لذت‌بخش است. منظره خیره‌کننده مجسمه‌های فیل سفید روی دیوارهای معبد، قلب شما را خواهد ربود.

اگر از قبل اینجا هستید، برای روز پنجم تیهار برنامه‌ریزی کنید تا طلوع زیبای خورشید را که بر فراز این منظره آرام و باشکوه سفید می‌لغزد، تماشا کنید. از معبد رانی پوخاری دیدن کنید که فقط سالی یک بار در طول بای تیکا برای عموم قابل دسترسی است. می‌توانید در اطراف برکه آرام قدم بزنید و شهر مجاور را تماشا کنید.

بازدید از خیابان کاتماندو

با رنگولی‌های روشن روی زمین و نور درخشان شمع‌ها، می‌توانید جشن‌ها را در همه جا، همزمان با غروب خورشید ببینید. در طول جشنواره تیهار، انرژی متفاوت، سرزنده و زیبایی وجود دارد. هر کسی می‌تواند از فضا و فرهنگ لذت ببرد و در این جشن‌های دوست‌داشتنی شرکت کند. امیدوارم این مطلب به شما درکی از تیهار در کاتماندو بدهد.

کاتماندو را با نورهای زیبا، جشن‌های مذهبی، اجراهای فرهنگی و فعالیت‌های جشنواره‌ای کاوش کنید. می‌توانید از بازار معروف تامل هدیه بخرید و در معابد خیره‌کننده شاهد مراسم مذهبی باشید. کودکان در حالی که آتش‌بازی بر فراز شهر می‌غرد، با فشفشه و ترقه بازی می‌کنند. می‌توانید هنگام گشت و گذار در خیابان‌ها، حال و هوای کاملاً متفاوتی را تجربه کنید و انرژی مثبت را حس کنید.

شما می‌توانید با انجام همان مراسم محلی به این جشنواره بپیوندید. می‌توانید با تیکای قرمز، حلقه‌های گل همیشه بهار و مقداری خوراکی به خیابان‌ها بروید تا کوکور تیهار را جشن بگیرید و از سگ‌ها به خاطر وفاداری‌شان تشکر کنید.

از بازارها دیدن کنید

بازار در طول جشنواره تیهار حال و هوای دیوانه‌واری دارد. چراغ‌ها و لامپ‌های زیبا جلوی هر فروشگاه و بازار صف کشیده‌اند. هر خانه و کسب و کاری با حلقه‌های گل همیشه بهار که دور درهای ورودی پیچیده شده‌اند تزئین شده است و نمای جلوی هر مغازه یک نقاشی دیواری جذاب و روشن دارد. آنها واقعاً تمام تلاش خود را می‌کنند تا همه زیبا به نظر برسند.

اما تماشای مردمی که از تعطیلات جشنواره تیهار لذت می‌برند لذت‌بخش است. مشتریان از فروشندگان کوچک شیرینی و خوراکی خرید می‌کنند و به آنها پول می‌دهند. هر جا که می‌روید چیزهای زیادی برای دیدن و تجربه کردن وجود دارد. وقتی همه جا روشن و پر از فعالیت است، بازدید از شهر یا بازار حتی هیجان‌انگیزتر است. حتی آنها هم در بازار تخفیف‌های جشنواره‌ای دارند.

برنامه کوه‌پیمایی یا گشت و گذار در روستا در طول جشنواره تیهار

برای شرکت در جشن‌های منطقه‌ای‌تر در زمان جشنواره تیهار، از روستاها دیدن کنید. در نزدیکی پارک ملی چیتوان اقامت کنید تا با جشن‌های گروه تارو آشنا شوید، یا در نزدیکی آناپورنا از مسیر کوهستانی بالا بروید و یک شب را در روستاهای کوچک بمانید تا از یک رویداد بی‌نظیر لذت ببرید.