ایندرا جاترا، جشنواره شادی ینیا در کاتماندو

جشنواره ایندرا جاترا

ایندرا جاترا یک جشنواره مهم در نپال، کشوری چند قومی و چند فرهنگی، است. هر شهروند نپالی در مناسبت‌های مختلف، جشنواره‌های مختلفی را جشن می‌گیرد. این جشنواره‌ها بر اساس منطقه یا قومیت، مذهب و سنت‌ها متفاوت هستند. نپال جشنواره‌های زیادی دارد که به طور متفاوت برگزار می‌شوند و اهمیت خاصی در پس جشن‌هایشان نهفته است.

از جاتراس در پایتخت کشور گرفته تا چت در ترای یا جشنواره‌های ملی مانند داشین، این جشن‌ها بخش جدایی‌ناپذیر فرهنگ نپال هستند. جاتراس به ویژه در ... محبوب است. کاتماندو دره، پایتخت نپال، و توسط جامعه نیوار با شادی، شور و شوق و اعتقاد فراوان جشن گرفته می‌شود.

با این حال، مردم شهرهای دیگر، مانند بختاپور، بانپا و پاتان، انواع مختلف جاترا را با شادی فراوان جشن می‌گیرند.ایندرا جاترا«جشنواره‌ای بزرگ و سالانه است که در نپال، به ویژه در پایتخت آن، کاتماندو، برگزار می‌شود. ایندرا به خدای آسمان اشاره دارد، در حالی که جاترا به یک مراسم دسته‌جمعی اشاره دارد. بنابراین،»ایندرا جاترا«جشن و مراسم شادی و رژه‌ای است که به افتخار خدای هندوها، ایندرا، برگزار می‌شود.»

نمای کلی از ایندرا جاترا

ایندرا جاترا جشنی برای شکرگزاری از خدای ایندرا است. ایندرا به معنای پادشاه آسمان و خدای باران است، در حالی که جاترا به معنای راهپیمایی است، زیرا جاترا به افتخار خدای ایندرا، خدای باران، برگزار می‌شود. پیروان این آیین به ویژه از خداوند برای بارش باران تشکر می‌کنند. بسیاری از پیروان دیگر «بهیراب»، «خدای گانش» و کوماری (الهه زنده) را می‌پرستند. «بهیراب» نابودکننده خدای شیطانی گانش است. در دوران باستان، دره کانتیپور به عنوان «روز ینی‌آ» شناخته می‌شد و نیوآرها جاترا را به عنوان «ینی‌آ» جشن می‌گیرند. اصطلاح «ایندرا جاترا» بعداً رواج یافت.

هنوز هم می‌توانیم برخی از نیوارها را ببینیم که جاترا را جشن می‌گیرند. «ینییا» یا «ینییا پونهی» به جای ایندرا جاترا. مردم محلی این جشنواره را با روشن کردن دیویویی به نام دالوچا جشن می‌گیرند. آنها همچنین با تقدیم سامیا باجی، همان دیو را پرستش می‌کردند. در طول قرن دهم، پادشاه گوناکامادوا. سنت ایندرا برای بزرگداشت تأسیس شهر کاتماندو آغاز می‌شود. از سال ۱۷۵۶ میلادی، کوماری جاترا در همان روز برگزار می‌شود. کوماری جاترا همچنین به عنوان رژه الهه زنده نپال در نظر گرفته می‌شود.

جاذبه‌های اصلی جاترا:

ماجیپا لاکی، پولوکیشی، ساوا باکو. گانش (ارابه، بهیراوا (ارابه)، کوماری (ارابه).

بسیاری از مردم رقص‌های مختلفی را در صحنه‌های روباز شهر به نام دابو اجرا می‌کنند. علاوه بر این، بهیراب شیرین و دیگر خدایان شهر به نمایش گذاشته می‌شوند. در طول دوره جاترا، یک تیر چوبی کاج برپا شده است. همچنین می‌توان آن را در میدان باسانتاپور دوربار در مقابل کاخ قدیمی هانومان دوکا مشاهده کرد.

به این مراسم، مراسم برافراشتن تیرک نیز می‌گویند. صدها تماشاگر در میدان کاخ و معابد اطراف جمع شدند تا این مراسم را جشن بگیرند. پس از آن، ارابه کوماری (الهه زنده) در یک مراسم دسته‌جمعی بیرون آورده شد و در خیابان‌های اصلی کاتماندو به راه افتاد.

چه زمانی ایندرا جاترا را جشن می‌گیریم؟

ایندرا جاترا یک جشنواره سالانه است که به مدت هشت روز طولانی در ماه سپتامبر برگزار می‌شود. این جشنواره هر ساله از روز بهادرا دواداشی تا کریشنا چاتورداشی آغاز می‌شود. این جشنواره در دوازدهمین روز ماه رو به رشد در ماه سپتامبر برگزار می‌شود. این جشنواره در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۸ برگزار می‌شود و مصادف با پنجشنبه ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۹ است.

جشن ایندرا جاترا

برپایی یاسین یا لینگا در میدان دوربار کاتماندو (باسانتاپور) آغازگر جشنواره است.
اعتقاد بر این است که این میله، نماد میله پرچم مشابهی است که توسط خداوند به لرد ایندرا داده شده است. ویشنو، در ایندرا چوک، ماش آکاش بهایراو از معبد بهایراو بیرون آورده می‌شود. آن را در مقابل معبد قرار می‌دهند. آکاش بهایراو مورد پرستش قرار می‌گیرد و با گل‌های زیبا، شیرینی‌ها و سایر نذورات پوشانده می‌شود. نام این رویداد «یوسین تانگ» است.

لینگا نوعی چوب کاج برای ساختن تیرک است که به‌طور ویژه از جنگل نزدیک نالا (شهری کوچک در ۲۹ کیلومتری شرق کاتماندو) آورده می‌شود. در طول قیام لینگو (تیرک)، مردم، عمدتاً نیوارها، با پوشیدن ماسک، نوشیدن مشروبات محلی و اجرای رقص‌هایی که نمایانگر خدایان و شیاطین هستند، گرد هم می‌آمدند. علاوه بر این، تصاویری از خدایان دیگر، مانند لرد ایندرا، بهیراب و بسیاری دیگر نیز به نمایش گذاشته شده است.

مریدان همچنین به زیارتگاه‌های مختلف می‌روند و به یاد اعضای خانواده که از دنیا رفته‌اند، چراغانی می‌کنند. این رویداد «پاکورانگا» نامیده می‌شود.

دلیل برگزاری جشن ایندرا جاترا

یک افسانه هیجان‌انگیز پشت تکامل ایندرا وجود دارد جاترامادر ایندرا برای انجام یک مراسم مذهبی به پاریجات، نوعی گل سفید، نیاز داشت. بنابراین، لرد ایندرا، در لباس مبدل انسانی، در جستجوی گیاه برای مادرش به زمین فرود می‌آید. او هنگام تلاش برای چیدن گل، توسط صاحب چمنزار به سرقت گل متهم شد. سپس، صاحب مزرعه او را به اتهام دزدیدن گل‌ها، در اسارت نگه داشت. لرد ایندرا در کاتماندو زندانی است و نمی‌تواند از آنجا برگردد.

پس از مدت‌ها گم شدن پسر ایندرا، مادرش داکینی نگران شد و برای جستجوی او به زمین آمد. خوشبختانه، او سرانجام او را پیدا کرد و از صاحب چمنزار خواست که او را رها کند. تنها پس از اینکه روستاییان فهمیدند آنها چه کسانی هستند، موافقت کردند که لرد ایندرا را آزاد کنند، اما شرطی برای آنها گذاشتند.

بر اساس شرایط آنها، لرد ایندرا باید هر سال در آن زمان به زمین بیاید و به مدت هفت روز به عنوان زندانی به نمایش گذاشته می‌شود. کشاورزان محلی همچنین به داکینی‌ها قول می‌دهند که در طول زمستان شبنم کافی برای بهره‌وری بهتر فراهم کنند. روستاییان همچنین اطمینان می‌دهند که داکینی اعضای درگذشته خانواده‌شان را با خود به بهشت ​​خواهد برد.

به همین دلیل است که جشنواره ایندرا جاترا برای ابراز قدردانی از پروردگار ایندرا و داکینی برای برداشت مناسب محصول در سال آینده و بارندگی به موقع برگزار می‌شود. به طور مشابه، این جشنواره به نام اعضای خانواده متوفی نیز برگزار می‌شود.

شرح مراسم کوماری

La ایندرا جاترا این جشنواره با بیرون آوردن ارابه الهه کوماری در یک مراسم دسته‌جمعی برای تشکر از ایندرا جشن گرفته می‌شود. در این مدت، خیابان‌های کاتماندو پر از مریدانی است که رقص اجرا می‌کنند، آواز می‌خوانند و آلات موسیقی مختلفی مانند طبل و فلوت می‌نوازند.

همچنین می‌توانیم جمعیت فروشندگان خیابانی را ببینیم که محصولات مختلفی را می‌فروشند. برای نمایش وضعیت زندان لرد ایندرا، مردم محلی در مارو صحنه‌ای از چوب ساختند و مجسمه ایندرا را با بازوهای کشیده پوشیده از نخ الیافی تماشا کردند. این سنت دیرینه از دوره لیچوی انجام می‌شده است. کوماری جاترا بعداً در قرن هجدهم آغاز شد. ارابه الهه کوماری بیرون آورده می‌شود. این دسته در سراسر کاتماندو می‌چرخند و مسیرهای مختلفی را دنبال می‌کنند.

علاوه بر این، دو ارابه مینیاتوری دیگر که نمایندگان گانش و بهایراو را حمل می‌کنند، بخش‌های مختلفی از کاتماندو قدیمی را در بر می‌گیرند. نمایش‌های معروف آکاش بهایراو با گل‌های زیبا در ایندرا چوک تزئین شده‌اند. طبق افسانه، این سر آکاش بهایراو مربوط به داستان ماهابهارات است. در عین حال، برخی دیگر معتقدند که این سر، سر یالامبر، اولین پادشاه کیرات است.

اقشار مختلف مردم در ایندرا چوک جمع می‌شوند و باجان و سرودهای مذهبی می‌خوانند. در طول ایندرا جاترا می‌توان شاهد اجرای رقص‌های متنوعی بود. آنها ساوا باکو اجرا می‌کنند. بهیراو از هالچوک و ماجیپا لاکی از ماجیپات. مردم محلی در باکتور به دوی ناچ و یروات جاتی (پولوکیسی) از نارادوی، ماهاکالی و کاتی ماکا ناچ دست می‌یابند. این نوع رقص‌ها در اطراف منطقه هانومان دوکا برگزار می‌شود. هر شب، داسواتار یا ده تجسم لرد ویشنو برگزار می‌شود.

در اینجا شرح مختصری از روز اصلی این جشنواره آمده است:

روز اول (کوانیا):

جامعه نیوآرز اولین روز جشنواره را با اهدای چراغ‌های نفتی کوچک به یاد اعضای خانواده که سال گذشته فوت کرده‌اند، جشن می‌گیرد. این جشنواره از زمان سلطنت ماهندرا مالا آغاز می‌شود.

روز دوم (ینی پون هی):
در طول روز دوم جشنواره، لینگا (یاسینگها) به پایین کشیده می‌شود که نشان دهنده پایان ایندرا جاترا است. سپس به نقطه تلاقی باگماتی و بیشنوماتی در تکو می‌رود تا در آنجا به خاک سپرده شود.

روز پایانی:

جشنواره ایندرا جاترا با پایین آوردن تیرک (لینگام) حامل پرچم ایندرا در میان مراسم مذهبی به پایان می‌رسد.
پایان ایندرا جاترا نشانگر آغاز جشنواره اصلی به نام داشاین و تیهار. این جشنواره بزرگ با شور و شوق زیادی در سراسر کشور جشن گرفته می‌شود. از نکات برجسته جشنواره ایندرا جاترا می‌توان به رقص خیابانی، که عموماً با نام لاکی شناخته می‌شود، و پلو اشاره کرد که توسط شرکت‌کنندگانی با ماسک‌های خدایان اجرا می‌شود.

رقص‌های آیینی متنوعی با حضور شیاطین نقابدار، خدایان و الهه‌ها در نقاط مختلف دره اجرا می‌شوند. محبوب‌ترین رقص‌های لاکی نیز بخشی از مراسم ارابه‌رانی هستند و در امتداد خیابان قدیمی کاتماندو اجرا می‌شوند.

رقص لاکی

در طول این جشنواره، شرکت‌کنندگان مختلف ماسک می‌زدند و می‌رقصیدند. تقریباً هر شب، رقصندگان لاکانی (رقصندگان ماسک) با همراهی طبل‌های بلند به خیابان‌ها آورده می‌شدند. این جشنواره یادآور زمانی است که خدای ایندرا به دنبال گیاه به زمین فرود آمد.

ماهاکالی پیخان

رقص ماهاکالی پیخان عمدتاً در میدان دوربار باکتاپور و در خیابان‌ها اجرا می‌شود. نکته برجسته رقص ماهاکالی پیخان این است که نمایانگر کیاه، موجودی بزرگ، پشمالو و میمون‌مانند است. اجرای رقص پر از سرگرمی و طنز است و حرکات نمایشی زیادی دارد.

رقص ساوا باخو

رقص ساوا باخو یکی دیگر از اجراهای رقص معروف است که توسط یک گروه رقص در هالچوک اجرا می‌شود. این رقص از هانومان دوکا شروع می‌شود. همچنین در طول مسیر جشنواره ادامه می‌یابد و در تقاطع‌های خاصی متوقف می‌شود. در نهایت از طرف مریدان نذوراتی دریافت می‌کند. این رقص، بهیراب (با لباس آبی) را با شمشیر و دو همراه دیگر (با لباس قرمز) به تصویر می‌کشد.

نتیجه:

زیارتگاه‌ها و بناهای کاخ باستانی در اطراف میدان دوربار کاتماندو قرار دارند. در هر شب ایندرا جاترا با فتیله‌های روغنی می‌درخشند. کل شهر بسیار دلپذیر و رنگارنگ به نظر می‌رسد. می‌توانیم تصویر بزرگ سر آکاش بهیراب را که در فضای باز، مستقیماً رو به معبدش در ایندرا چوک، به نمایش گذاشته شده است، ببینیم.

ما می‌توانیم هر شب بر روی سکوی معبد الهه زنده، شاهد اجرای نمایشی باشیم که ده تجسم زمینی لرد ویشنو را به تصویر می‌کشد. بسیاری از خانواده‌های نپالی نیز در این زمان از سال، بت‌های ایندرا یا بهیراب را به نمایش می‌گذارند. جوامع هندو و نواری نپال این جشنواره هیجان‌انگیز را جشن می‌گیرند.

به این ترتیب، ایندرا جاترا جایگاه ویژه‌ای در تقویم نپالی دارد. این یکی از بزرگترین خیابان‌ها است. جشنواره در نپال، با ماسک عرفانی، رقص و کشیدن ارابه الهه زنده کوماری جشن گرفته می‌شود. از این رو، جشنواره ایندرا جاترا به افتخار «خداوند آسمان» ایندرا برگزار می‌شود.