صومعه‌ها در بوتان - صومعه‌های معروف برای بازدید

بوتان دنیایی از شگفتی را در درون خود جای داده است. کسانی که به بوتان سفر کرده‌اند یا حداقل یک یا دو بار در آنجا بوده‌اند، از منحصر به فرد بودن سبک معماری، فرهنگ، سنت‌ها و عوامل مذهبی این کشور آگاه هستند. در حالی که بسیاری از کشورهای همسایه بوتان ارزش‌ها و باورهای معنوی مشابهی دارند، برخی از جنبه‌های این کشور هنوز هم برجسته هستند، از جمله صومعه‌های آنجا. از آنجایی که مردم آنجا بسیار روحانی هستند، احتمالاً تقریباً در هر گوشه دیگری از کشور صومعه پیدا خواهید کرد. و این به نوبه خود، به هدیه‌ای برای چشم و قلب بیننده تبدیل می‌شود.

صومعه‌های متنوع و ویژگی‌های متمایزشان، آنها را از هر جاذبه‌ی دیگری که در بوتان خواهید یافت، خاص‌تر می‌کند. علاوه بر این، اگرچه صومعه‌های مختلف شبیه به یکدیگر هستند، اما ویژگی‌های عجیب و غریب خود را دارند و چیزهای زیادی برای کشف و بازدید در این کشور برای بازدیدکنندگان باقی می‌گذارند.

حتماً تا انتهای این مقاله را بخوانید تا با برخی از معروف‌ترین صومعه‌های بوتان آشنا شوید!

صومعه آشیانه ببر (پارو تاکشانگ) - محبوب‌ترین صومعه‌ها در بوتان

پارو تاکشانگ یا صومعه لانه ببر، یکی از صومعه‌های برجسته و مشهور بوتان است. این صومعه مقدس قرن‌ها پیش وجود داشته، اما تاریخچه مکان آن به قبل از آن برمی‌گردد. این صومعه بیشتر به خاطر موعظه بودیسم واجرایانا شناخته می‌شود.

صومعه آشیانه ببر یکی از سیزده غار ببر است که پادماسامباوا در آن به تمرین بودیسم پرداخت. او به مدت سه ماه در این غار به مراقبه پرداخت. باورها بر این است که استاد واجرا بودایی تانتریک، که اصالتاً هندی است، سوار بر یک ببر شده و برای شکست دادن یک دیو ببر به آن مکان (پارو تاکشانگ) رفته است. چندین شاگرد گوروی بزرگ تانتریک نیز در غارهای ببر با او تمرین می‌کردند.

این صومعه اهمیت بسیار بیشتری از داستان پشت آن دارد. در طول تاریخ، موارد زیادی وجود داشته که در آن خراب شده یا در آستانه تخریب قرار گرفته است. با این حال، صرف نظر از اینکه چقدر طول کشیده تا اوضاع بهبود یابد و صومعه بازسازی یا نوسازی شود، معبد مقدس همیشه پس از هر تخریب در بهترین حالت خود پابرجا مانده است. در دره پارو، مردم محلی هر بهار جشنواره‌ای به نام تسچو را به عنوان ادای احترام به پادماسامباوا جشن می‌گیرند.

از آنجایی که این صومعه در میان صخره‌ها واقع شده و یکی از خطرناک‌ترین مکان‌های بوتان است، کوهنوردان نه تنها برای زیارت، بلکه برای رها کردن روحیه ماجراجویانه خود به اینجا می‌آیند. می‌توانید به راحتی یک اسب یا قاطر کرایه کنید تا چمدان‌هایتان را به صومعه در ارتفاع نسبتاً بلندی از جایی که هستید حمل کنید و سفر پیاده‌روی خود را آغاز کنید.

کوهنوردان همچنین می‌توانند برای آسان‌تر شدن پیاده‌روی خود، اسب‌سواری را انتخاب کنند. با این حال، بهتر است بازدیدکنندگان پیاده سفر کنند زیرا چیزهای بیشتری برای کشف کردن دارند و می‌توانند با سرعت دلخواه خود حرکت کنند و در عین حال از زیبایی‌های مسیر و نتیجه لذت ببرند. صومعه نیز به همان اندازه باشکوه است و شما خود را در حال رفتن از یک معبد به هم پیوسته به معبد دیگر روی صخره‌ها خواهید یافت. می‌توانید پس از گذر از هر جنبه‌ای از این مکان مقدس، در طول سفر خود، از راهنماهای خود نذورات خود را تقدیم کنید و در مورد اهمیت آن اطلاعات کسب کنید.

صومعه تانگو - بهترین صومعه‌ها در بوتان

اگر در نزدیکی یا در تیمفو هستید، باید از صومعه تانگو دیدن کنید. این مکان تاریخ غنی دارد و قرن‌هاست که پابرجا مانده است. از آنجایی که به کوه چری نزدیک است ، می‌توانید از منظره اطراف لذت ببرید. با این حال، این صومعه از همان ابتدا تغییر کرده است.

بنیانگذار معبد، فاجو دروگوم ژیگپو بود و شکل‌گیری آن به قرن سیزدهم میلادی برمی‌گردد. در سال ۱۶۸۸، تنزین رابگیه، چهارمین حاکم موقت، صومعه فعلی را در همان مکان ساخت. علاوه بر این، از آنجایی که صومعه تانو ارتباط نزدیکی با هایاگریوا دارد، نام آن نیز از همین گرفته شده است که به معنای سر اسب است که در زبان بوتانی با تانگو یا تانگین شناخته می‌شود.

نگوانگ نامگیال، معروف به لامای ریش‌دار، در صومعه تانگو به مراقبه پرداخت. مکتب بودیسم دروکپا کاگیو در بوتان مرجعیت معبد را در دست دارد. طبق تاریخ، بودیساتوا سطح دهم، آوالوکیتشوارا، خود را به عنوان هایاگریوا در محل صومعه آشکار کرده بود.

به طور مشابه، این صومعه به سبک دزونگ ساخته شده است، که معمولاً در سایر صومعه‌های بوتان نیز دیده می‌شود. این صومعه زمانی غاری بود که چندین راهب بزرگ برای مدت طولانی در آن زندگی می‌کردند.

همچنین می‌توانید چرخ‌های دعا با تخته سنگ‌هایی پر از حروف حکاکی شده پیدا کنید. صومعه تانگو همچنین پر از عطر چراغ‌های کره‌ای است که توسط بازدیدکنندگان و راهبان آنجا روشن می‌شوند. یارنی یک جشنواره تابستانی است که هر ساله گوشه‌نشینی فصلی راهبان را جشن می‌گیرد. راهبان با لباس‌های زرد که به دنبال شایستگی‌های بزرگ از این جشنواره هستند، مستقیماً از کاسه‌های گدایی غذا می‌خورند و حتی در تعطیلات هم به هیچ چیز که آنها را سرگرم کند، نمی‌پردازند. مردم محلی بوتانی نیز به این راهبان غذا می‌دهند.

صومعه کیچو لاکهانگ

در میان برخی از قدیمی‌ترین معابد یا صومعه‌هایی که احتمالاً در بوتان خواهید یافت، صومعه کیچو لاکهانگ باید قدیمی‌ترین باشد. امپراتور تبتی سونگتسن گامپو، سی و سومین پادشاه سلسله یارلونگ، در هزاره اول چندین سال بر تبت حکومت کرد. او صومعه کیچو لاکهانگ را تأسیس کرد که پابرجاست و از بازدیدکنندگان و زائران سراسر جهان استقبال می‌کند. از آنجایی که گفته می‌شود پادماسامباوا چندین بار از این صومعه بازدید کرده است، اعتقاد بر این است که او گنجینه‌های معنوی زیادی را در اینجا پنهان کرده است.

یک باور تاریخی در مورد معبد این است که هدف اصلی آن احضار یک دیو ماده به نام سین مو بوده است. این ۱۰۸ معبد روزانه ساخته می‌شدند تا این دیو ماده را به حالت تعلیق درآورند، آیین بودا را اجرا کنند و آن را گسترش دهند. هنگامی که پادشاه سونگتسن گامپو معبد را ساخت، بسیار کوچکتر از شکل فعلی آن بود. بدون ایجاد اختلال در ساختار اصلی، بسیاری از گوروها و راهبان بودایی در ساخت معبد مشارکت کردند و در نهایت آن را به شکل امروزی‌اش درآوردند.

این صومعه با کتیبه‌های برنجی متعدد و نقاشی‌ها و شگفتی‌های معماری فراوان که ممکن است در داخل و خارج معبد پیدا کنید، جذاب است. وقتی اینجا هستید، آرامش و سکوت شما را احاطه خواهد کرد، زیرا نه تنها محیط آرام است، بلکه حال و هوای این مکان قلب شما را با آسایش فراوان پر می‌کند.

صومعه رینپونگ دزونگ

رینپونگ دزونگ یا پارو دزونگ، یکی از بزرگترین صومعه‌های دزونگ در بوتان است. این صومعه که در منطقه پارو واقع شده است، متعلق به دودمان دروکپا از مکتب کاگیو است. این صومعه هم برای هیئت رهبانی و هم برای دفاتر اداری دولتی پارو دزونگخاگ مورد استفاده قرار گرفته است. این معبد مقدس همچنین در فهرست موقت بوتان برای ثبت در یونسکو قرار دارد. درونگ درونگ گیال در قرن پانزدهم توسط مردم محلی دره پارو، صخره هونگرل را به او پیشنهاد دادند. او همچنین از نوادگان فاجو دروگوم ژیگپو بود.

بعدها در قرن هفدهم، صخره هونگرل دوباره به نگاوانگ نامگیال، رینپوچه ژابدرونگ، پیشکش شد. او در میان مردم محلی بوتان بیشتر به عنوان یک مرجع مذهبی شناخته می‌شد. او کسی بود که پایه و اساس یک دزونگ جدید را در آنجا بنا نهاد. دزونگ هونگرل که قبلاً شناخته می‌شد، بازسازی شد و اکنون با نام رینپونگ دزونگ شناخته می‌شود. از آن زمان تاکنون، نام و صومعه ثابت مانده است.

یک واقعیت جالب در مورد این صومعه این است که این مکان، محل اصلی فیلمبرداری فیلم پرفروش «بودای کوچک» در سال ۱۹۹۳ نیز بوده است. تسچو جشنواره معروفی است که در صومعه رینپونگ دزونگ برگزار می‌شود. این جشنواره طبق تقویم قمری بوتان برگزار می‌شود.

این مراسم به سنتی‌ترین و قدیمی‌ترین شکل ممکن برگزار می‌شود. این جشنواره احتمالاً یکی از منحصر به فردترین جشنواره‌هایی است که به عنوان بازدیدکننده از این کشور تجربه خواهید کرد. پادماسامباوا، گوروی بزرگ تانتریک بودیسم واجرایانا، در میان معتقدان به این صومعه از اهمیت بالایی برخوردار است. رقصی در تسچو توسط راهبان اجرا می‌شود که نمایانگر هشت تجلی پادماسامباوا، از جمله گورو نیما یوزر، پما جونگنی، تشوکی دورجی، شاچا سینگیه، گورو پما گیالپو، گورو دورجی درولو و گورو لودن چوکسه است.

به عنوان یک مسافر، بهترین عامل علاوه بر صومعه، منظره باشکوه آن است. از ارتفاع مشخصی، سرسبزی و صومعه باشکوه و زیبا را در میان تپه‌ها خواهید دید. به همین ترتیب، منظره عصرگاهی صومعه خیره‌کننده است، که با هوای تازه و هاله محیط اطراف همراه شده است. تجربه هر بازدیدکننده دیگری در صومعه رینپونگ دزونگ چیزی کمتر از آنچه در خواب می‌بینید، نخواهد بود.

یادبود چرتن

یادبود چورتن یا استوپای تیمپو در پایتخت قرار دارد. بنابراین، با توجه به اینکه ابتدا در تیمپو فرود خواهید آمد، به احتمال زیاد می‌توانید زودتر از سایر صومعه‌های این لیست از این صومعه بازدید کنید. این یادبود با محیط سرسبز اطرافش و آسمان آبی صاف بالای آن، چشمگیر است. این مکان تا به امروز به طرز فوق‌العاده‌ای محافظت شده است. بنابراین، کمتر جایی می‌تواند حال و هوای منحصر به فرد و الهام‌بخشی را که این مکان دارد، به شما بدهد.

این یادبود یکی از جدیدترین یادبودها در بوتان است. بسیاری از مسافران و مردم محلی تمایل دارند از آن به عنوان یک بنای تاریخی استفاده کنند. این بنا در سال ۱۹۷۴ به عنوان ادای احترام به سومین دروک گیالپو، جیگمه دورجی وانگچوک، ساخته شد. سبک معماری این یادبود با صومعه‌های معمولی به سبک دزونگ که به وفور در این کشور پیدا می‌کنید، بسیار متفاوت است.

از آنجایی که دروک می‌خواست بنای یادبودی بسازد که منعکس‌کننده بودیسم و ​​​​ذهن بودا باشد، این بنای یادبود درست پس از مرگ او ساخته شد. از این رو، این بنا نه تنها به بودیسم، بلکه به دیدگاه خود دروک نیز اختصاص داده شده است. در داخل این بنای تاریخی هیچ شکل یا نمادی به جز تصویری از جیگمه دورجی پیدا نخواهید کرد.

همچنین یکی از قابل توجه‌ترین بناهای یادبود تیمپو است. و از هر بنای تاریخی دیگری در کشور محبوب‌تر است. بنای یادبود چورتن به سبک هرمی ساخته شده است. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این بنای مذهبی این است که شما تصاویر عظیمی از خدایان خشمگین با همسران زن خود و همچنین ژست‌های جنسی صریح یاب-یوم را خواهید دید. حدود ۳۶ تصویر از این دست وجود دارد. همچنین به دلیل برخی اعتقادات سختگیرانه مذهبی در بودیسم، باید فقط چورتن‌ها را در جهت عقربه‌های ساعت دور بزنید.

جه خنپو هر کسی را که در جشنواره دعای مونلام گرد هم می‌آید، که هر ساله با شادی فراوان جشن گرفته می‌شود، متبرک می‌کند.

صومعه کورجی لاکهانگ

صومعه کورجی لاکهانگ یکی از برجسته‌ترین صومعه‌ها در بوتان است . این صومعه به شکل خانه‌ای به سبک دزونگ ساخته شده است. از این رو، شبیه هیچ صومعه دیگری در کشور نیست. با این حال، اهمیت این مکان مذهبی به اندازه هر مکان دیگری حیاتی است. این مکان در دره بومتانگ از منطقه بومتانگ واقع شده است.

اعتقاد بر این است که پادماسامبهاوا یک تما یا مجموعه‌ای از طلسم‌ها و اسرار مختلف بودیسم واجرایانا را پشت درخت صومعه به جا گذاشته است. مردم محلی این معبد را ضروری می‌دانند و با احتیاط در داخل و اطراف این مکان رفتار می‌کنند.

تاریخچه مکانی که این صومعه در آن قرار دارد به چندین قرن پیش، زمانی که امپراتور بومثانگ، سیندهوراجا، حکومت می‌کرد، برمی‌گردد. پادشاه چندین بار تلاش کرد تا توجه خدایان محلی را برای نجات پسرش در نبرد جلب کند. با این حال، پسرش تسلیم این مبارزه شد و پادشاه را به شدت از خدایان عصبانی کرد. این امر او را بیشتر به سمت اقدام علیه خدایان سوق داد و یک خدای محلی قوی به نام قفسه‌بندی کارپو را خشمگین کرد. این خدا به عنوان یک نفرین، امپراتور را به دلیل رنج کشیدن تدریجی از بیماری با کمک یک طلسم قوی مجازات کرد.

دستیار پادشاه نزد پادماسامباوا، که در نپال بود، رفت تا او را درمان کند و از مرگ نجات دهد. دستیار همچنین به عنوان لطف، کاسه‌ای از خاک طلا به او پیشنهاد داد. گوروی بزرگ تانتریک متقاعد شد و به بوتان رفت تا با خدای خشمگین تماس بگیرد و زندگی و سلامتی را به امپراتور بازگرداند. در آن زمان وضعیت پادشاه رو به وخامت گذاشته بود. سیندوراجا قول داد که در ازای درمان پادماسامباوا، هر چه بخواهد به او بدهد. سپس گورو پس از اتمام مأموریتش، از دخترش خواستگاری کرد.

در ابتدا، پادماسامبهاوا نتوانست با رقص خود خدای محلی را فریب داده و مطیع خود کند. اگرچه ممکن است توجه چندین خدای محلی دیگر را به خود جلب کرده باشد، اما هیچ تأثیری بر خدایی که او هدف قرار داده بود، نداشت. سرانجام، گورو از یاور خواست تا از کورجی دروبچو آب بیاورد، که به او کمک کرد تا در فریب و مطیع کردن خدا موفق شود.

پادماسامباوا بار دیگر، با فداکاری و شوخ‌طبعی فراوان، به هدف خود که درمان پادشاه بود، دست یافت. او حتی مدت زمان قابل توجهی را در غاری که آن الهه در آن مقهور شده بود، به مراقبه پرداخت. این صومعه به نام منبعی که آب مقدس از آن آورده می‌شد، نامگذاری شد.

این صومعه کاخ مانند، از زمانی که محل استراحت سه پادشاه بوتانی بوده، به این شکل درآمده است. اعتقاد بر این است که بلندترین درخت پشت صومعه، عصای گورو رینپوچه بوده است. این ساختمان مقدس در میان فضای سبز فراوان قرار دارد و ذهن و بدن شما را در آرامش نگه می‌دارد. گشت و گذار در داخل و خارج معبد می‌تواند یک تجربه درمانی برای هر بازدیدکننده‌ای باشد.

صومعه تامشینگ لاکهانگ - پربازدیدترین صومعه در بوتان

صومعه تامشینگ لاکهانگ یا صومعه تامشینگ لهوندروپ، صومعه‌ای معروف در منطقه بومتانگ بوتان است. این معبد مستقیماً با پما لینگپا و شاگردانش مرتبط است و همین امر آن را در بین پیروان بودایی در سراسر جهان از اهمیت بیشتری برخوردار می‌کند. در حال حاضر، این صومعه محل سونگترول رینپوچه است که به عنوان تناسخ پما لینگپا نیز شناخته می‌شود.

این صومعه در فهرست موقت میراث جهانی بوتان قرار دارد و همچنین به عنوان کتیبه‌ای در نقش میراث جهانی ثبت شده است. علاوه بر این، این معبد مملو از معابد قدیمی است و به عنوان یک ویهار (محل زندگی چندین راهب) معروف بوده است. اکنون چندین سال است که به این شکل فعالیت می‌کند. حداقل ۹۵ راهب بودایی در ویهار زندگی می‌کنند.

صومعه تامشینگ لاکهانگ از زمان تأسیس آن توسط پما لینگپا در سال ۱۵۰۱، تغییرات متعددی را به خود دیده است. رینگپوچه بزرگ در همان قرن در صومعه درگذشت. راهبان بودایی جایی برای خود در معبد پیدا کرده‌اند. صومعه و معابد از زمان تأسیسشان بازسازی و بزرگتر شده‌اند. یکی دیگر از حقایق جالب در مورد این مکان مذهبی این است که پما لینگپا پایه و اساس معابد موجود در صومعه را بنا نهاد زیرا طلسمی را که پادماسامباوا در آنجا پنهان کرده بود، پیدا کرد.

لوپن خارما، معروف به خدون، در سن ده سالگی به صومعه آمد. او بعدها بزرگ شد و به راهب ارشد و معلم شاگردان راهب در صومعه تبدیل شد. خارما هنوز در معبد است و تا به امروز به وظیفه خود عمل می‌کند. لاما سونگترول رینپوچه، که به عنوان یازدهمین تناسخ پما لینگپا نیز شناخته می‌شود، در حال حاضر رئیس معنوی صومعه است.

وقتی از صومعه بازدید می‌کنید، می‌توانید زیبایی‌های محیط اطراف را تجربه کنید، سنت‌هایی را که از زمان تأسیس آن وجود داشته است، کشف کنید و در مورد زندگی راهبان ساده‌ای که تحت آموزه‌های دانشمندترین راهب کشور زندگی می‌کنند، بیاموزید.

در طول جشنواره تسچو، بازدیدکنندگان می‌توانند رقص‌های تامشینگ و دیگر رقص‌های بوتانی را تماشا کنند که باید توسط راهبان بوتانی به درستی اجرا شوند. به همین ترتیب، هر یک از این رقص‌ها اهمیت زیادی دارند و باید با دقت اجرا شوند تا به هنری که مدت‌هاست شناخته شده است، احترام گذاشته شود. بودایی‌ها تمایل دارند که این رقص‌ها را به عنوان رقصی که ذهن را تسکین می‌دهد و جوهره دین زیبای بودیسم را تشکیل می‌دهد، در نظر بگیرند.

صومعه پوناخا دزونگ

یکی دیگر از صومعه‌های معروف دزونگ در بوتان، صومعه پوناخا دزونگ است. این صومعه، پونگتانگ دوا چنبی فودرنگ، به معنای کاخ سعادت و خوشبختی است. این دومین صومعه بزرگ و دومین صومعه قدیمی در کشور است. این معبد مقدس تاریخ غنی‌ای دارد؛ حتی خانواده سلطنتی در سراسر بوتان نقش مهمی در آن دارند.

افسانه‌ها می‌گویند که معمار صومعه پس از اینکه ژابدرونگ به او دستور داد زیر درختی بخوابد، خوابی دید. او خواب ساخت یک دزونگ کوچک با مجسمه کوچکی از بودا را دید. تصویر معبد در ذهن معمار نقش بسته بود. در خواب، او از قدرت گورو رینپوچه احساس برکت کرد و این الهام‌بخش او برای اقدام فوری شد. ظرف یک سال پس از شروع، صومعه در سال ۱۶۳۸ تکمیل شد.

این صومعه بعدها به عنوان کلیسای یادبود سربازان تبتی که سربازان بوتانی در این مکان شکست داده بودند، مورد استفاده قرار گرفت. علاوه بر این، هفتمین دالایی لاما سقف دزونگ را نیز اهدا کرد.

اگرچه در طول سال‌ها تغییرات متعددی در اندازه و ساخت صومعه پوناخا دزونگ رخ داده است، اما حوادث خطرناک بسیاری مانند آتش‌سوزی و زلزله، تغییرات منفی و خساراتی را به ساختمان وارد کرده است. با این حال، دزونگ توانسته است در میان حوادث وحشتناکی که در سال‌های گذشته رخ داده است، پابرجا بماند. پس از سلطنت خانواده وانگچوک، این صومعه همچنین تحت اقتدار سر اوگین وانگچوک، دروک گیالپو، بود که او نیز در آنجا تاجگذاری کرده بود.

بازدید از کاخ یا صومعه، بازدیدکنندگان را به واقعیتی دیرینه منتقل می‌کند. دیوارهای این بنای مقدس داستان‌های متعددی را روایت می‌کنند و محیط اطراف آن نیز به همان اندازه آرامش‌بخش است. رفتن به آنجا برای بازدید، تجربه‌ای خواهد بود که بسیاری ممکن است در هیچ مکان دیگری، حتی در بوتان، آن را تجربه نکنند.

صومعه لونتسه دزونگ

صومعه لونتسه دزونگ در منطقه لونتسه بوتان، بنایی ارزشمند با اهمیت غنی در تاریخ مذهبی این کشور است. این صومعه همیشه با نام فعلی خود شناخته نمی‌شد. در مکانی که قبلاً دورافتاده بود، به نام کورتود معروف بود. مدت‌ها قبل از اینکه دزونگ رسماً به عنوان یک صومعه اعلام شود، خانه اجدادی خانواده سلطنتی، وانگچوک‌ها، بود. همچنین جایی بود که داشو جیگمه نامگیال در دهه ۱۸۰۰ در آن متولد شد.

از آنجایی که این صومعه ریشه‌های فرهنگی غنی در خانواده سلطنتی دارد، به عنوان نقطه عطفی از فرهنگ و تاریخ بوتان نیز شناخته می‌شود. گفته می‌شود که از پسر پما لینگپا، خدروپ کوئنگا وانگپو، خواسته شد تا برآمدگی‌ای را که شبیه خرطوم فیل بود، بیاورد. در این سفر، او مکانی به نام کورتود لونتسه فودرنگ را پیدا کرد.

او حتی مدتی را در آنجا به مراقبه گذراند. سرانجام، در سال ۱۵۴۳، او صومعه را تأسیس کرد. فرماندار مینجور تنپا مدت‌ها بعد در نبردی پیروز شد و او کسی بود که نام ساختمان مذهبی را لونتسه دزونگ گذاشت. بعدها، با گذشت زمان، این مکان به خانه وانگچوک‌ها نیز تبدیل شد. با این حال، از زمانی که خانواده سلطنتی برای اقامت به مکان دیگری منتقل شدند، این صومعه اکنون به محل سکونت بیش از ۱۰۰ راهب بودایی تبدیل شده است.

پادماسامباوا همچنین نقش مهمی در ساخت صومعه و اهمیت مذهبی آن ایفا می‌کند. این مکان شامل پنج معبد است که سه تای آنها به گوروی تانتریک اختصاص داده شده است. یک گونک‌هانگ نیز در این مکان به عنوان تقدیمی به آمیتایوس یا بودای زندگی بی‌نهایت ساخته شده است. متأسفانه، جدیدترین تاریخ معبد که به سال ۲۰۰۹ برمی‌گردد، شاهد زلزله‌ای فاجعه‌بار بوده است که خسارات زیادی به صومعه باستانی وارد کرده است.

علاوه بر تاریخ هیجان‌انگیز صومعه، می‌توانید از منظره‌ی فوق‌العاده‌ی اطراف صومعه لذت ببرید. این ساختمان در یک منطقه‌ی شهری واقع نشده، بلکه در میان تپه‌ها و فضای سبز قرار دارد که بازدید از این مکان را با طراوت‌تر و آرام‌تر می‌کند. با ساختمانی نسبتاً باستانی روبرو خواهید شد که داستان‌های زیادی را از گذشته تا به امروز به خود دیده است. حال و هوای ساختمان، فضای داخلی و محتوای آن به اندازه‌ای است که شما را در حین کاوش در این مکان، مشتاق نگه می‌دارد. اگر قصد بازدید از بوتان را دارید، ندیدن این صومعه ضرر بزرگی خواهد بود.

صومعه جامبای لاکهانگ

صومعه برجسته‌ای که قدمت زیادی دارد اما از اهمیت زیادی برخوردار است و در طول قرن‌ها پابرجا مانده است، صومعه جامبای لاکهانگ است. این معبد همچنین به عنوان معبد مایتریا یا معبد جامپا نیز شناخته می‌شود. این معبد در منطقه بومتانگ واقع شده است. این صومعه شامل ۱۰۸ معبد است که توسط شاه سونگتسن گامپو ساخته شده است. گفته می‌شود که کل این مکان در عرض یک روز ساخته شده است. طبق باورهای باستانی، هدف از ساخت این صومعه دفن کردن یک دیو ماده برای همیشه در اعماق زمین بوده است.

باز هم، پادماسامباوا نقش مهمی در شکل‌گیری صومعه جامبای لاکهانگ دارد. این صومعه در طول تاریخ چندین بار تخریب و بازسازی شده است. با این حال، اهمیت معبد به زمانی برمی‌گردد که گوروی تانتریک، پادشاه سیندوراجا را از نفرین یک خدای خشمگین شفا داد.

پادشاه پس از بازیابی سلامت و زندگی خود، تمام تلاش خود را صرف وقف صومعه به پادماسامباوا کرد. این مکان در زمان ساخت اولیه‌اش کاملاً شبیه به امروز نبود. اما می‌توان گفت که امروزه حتی ذره‌ای از جوهره مذهبی و معنوی خود را از دست نداده است.

به همین ترتیب، هر کسی که از معبد جامپا بازدید کند، عاشق سبک معماری و محیط اطراف معبد خواهد شد. این صومعه در حال حاضر بسیار شبیه یک خانه است. چندین ساختمان که همگی بخشی از این مکان مذهبی هستند، راهبان بودایی را در خود جای داده‌اند و مسیرهایی که توسط بت‌های اجدادی این دین هدایت می‌شوند، در آن قرار دارند.

وقتی از این صومعه بازدید می‌کنید، خود را غرق در سنت‌های غنی و معنویت راهبان و همچنین مردم محلی و زائران بودایی که در این مکان زندگی می‌کنند و از آن بازدید می‌کنند، خواهید یافت. این مکان همچنین پر از نقاشی‌های دیواری مقدس، نقاشی‌ها و معابد کوچک است که ممکن است حدود ۱۰۸ عدد باشند. در مجموع، بازدیدکنندگان مطمئناً از سفر ماجراجویانه و مذهبی به یکی از مهمترین صومعه‌های بوتان هنگام بازدید از جامبای لاکهانگ لذت خواهند برد.

نتیجه

کم لطفی است اگر بگوییم بوتان خانه‌ی منحصر به فردترین تاریخ جهان است. با ترکیبی از بودیسم و ​​کمی هندوئیسم، داستان‌های مذهبی بسیاری در دیوارهای تمام صومعه‌ها و معابد بالا نهفته است. هر صومعه‌ی دیگری مجموعه‌ی منحصر به فرد داستان‌ها و اهمیت خود را دارد، که بازدیدکنندگان را ملزم می‌کند نه تنها به یک یا چند مورد از آنها بروند، بلکه تا حد امکان صومعه‌های بیشتری را نیز کشف کنند. به طور مشابه، سبک معماری ساختمان‌ها نیز عامل دیگری برای شگفتی است.