Potrzebujesz pomocy? Porozmawiajmy
+ 977 985-1095800Trekking do bazy Everestu drogą lądową

Najlepsza cena gwarantowana, łatwa zmiana daty, natychmiastowe potwierdzenie
Zarezerwuj tę wycieczkęNajważniejsze punkty wyprawy do bazy Everestu drogą lądową
- Możliwość zobaczenia wiejskiego i lokalnego życia Szerpów.
- Zapierające dech w piersiach i malownicze krajobrazy obejmują bujne lasy, wioski, rzeki i strumienie.
- Poczucie spełnienia i dumy.
- Unikanie ryzyka najniebezpieczniejszego lotu na świecie, lotu do Lukli
- Rzadkie i egzotyczne gatunki zwierząt tego regionu.
- W drodze są fascynujące zabytki.
- Bardziej intymna wymiana kulturowa.
- Zaoszczędź na kosztach wysokiego lotu.
Przedłużenie podróży
Załóżmy, że masz więcej czasu w Nepalu po tej podróży. W takim przypadku możemy pomóc Ci przedłużyć Twoją podróż, organizując różne wędrówki po Nepalu, wycieczki po Bhutanie i Tybecie, safari w dżungli w Chitwan, Bardia i innych parkach narodowych, rezerwację luksusowych hoteli w Nepalu, rafting, loty ultralekkie lub inne usługi związane z podróżami. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Najczęściej zadawane pytania przez podróżnych
Ogólne
Trekking do bazy Everestu drogą lądową omija krajowy lot do Lukli i rozpoczyna się od podróży lądem do Salleri i Surke. W tej alternatywie uczestnicy trekkingu będą mieli okazję odwiedzić wiejskie wioski i krajobrazy, które zazwyczaj pomija się, lecąc bezpośrednio do regionu Khumbu.
To trudna wędrówka, ponieważ wiąże się z dużą wysokością i długimi dniami trekkingu. Kala Patthar znajduje się na wysokości 5,644 metrów, co wymaga dobrej wytrzymałości, silnej woli i aklimatyzacji.
Większość tras zajmuje od 14 do 16 dni, w zależności od aklimatyzacji i organizacji podróży. Całkowita długość podróży może wynieść około 16 do 17 dni, wliczając w to dzień przyjazdu i wyjazdu z Katmandu.
Droga do Salleri jest malownicza i długa, ale miejscami może być wyboista. Warunki drogowe różnią się w zależności od pory roku, szczególnie w porze monsunowej.
Osoby wybierające się na trekking po raz pierwszy są dopuszczone, pod warunkiem, że są sprawne fizycznie i psychicznie przygotowane do wyprawy na duże wysokości. Wcześniejsze doświadczenie w pieszych wędrówkach jest jednak przydatne, aby pomóc w lepszej adaptacji.
Szczyt, Kala Patthar, wznosi się na 5,644 m n.p.m. i oferuje panoramiczny widok na Mount Everest i okoliczne góry. Baza pod Everestem znajduje się na wysokości 5,364 m n.p.m.
Tak, harmonogram można dostosować do Państwa możliwości czasowych, kondycji fizycznej i zainteresowań. Wizyty prywatne charakteryzują się większą elastycznością pod względem tempa i opcji zakwaterowania.
Ta wędrówka charakteryzuje się bardzo zróżnicowaną topografią, obejmującą tarasowe wzgórza, mosty wiszące, lasy sosnowe, lodowce i majestatyczne Himalaje. Trasa przebiega również przez wioski Szerpów i klasztory buddyjskie.
Przygotowanie i sprawność fizyczna
Musisz być w dobrej kondycji fizycznej i móc chodzić 5-7 godzin dziennie w ciągu kilku dni. W sytuacjach wymagających dużej wysokości i długich podejść wymagana jest dobra siła, wytrzymałość i determinacja psychiczna.
Trening może odbywać się poprzez rutynowe ćwiczenia kardio, takie jak piesze wędrówki, jogging, jazda na rowerze i wchodzenie po schodach. Trening nóg i mięśni głębokich brzucha poprzez siłę pomaga zwiększyć wytrzymałość zarówno podczas zbiegu, jak i podbiegu.
Przygotowania można rozpocząć 6-8 tygodni przed wyjazdem. Dzieje się tak, ponieważ dłuższe i bardziej strome chodzenie pozwoli organizmowi się do tego przyzwyczaić.
Wcześniejsze doświadczenie w trekkingu nie jest obowiązkowe, ale bardzo korzystne. Jeśli masz za sobą wielodniowe wędrówki, Twoje ciało łatwiej zaadaptuje się do wymagań trekkingu do bazy Everestu drogą.
Przewyższenie jest stopniowe i znaczne, szczególnie po Namche Bazaar. Aby zminimalizować ryzyko problemów związanych z wysokością, zapewniono dni odpowiedniej aklimatyzacji.
Tak, wielu trekkerów w wieku 50-60 lat z powodzeniem ukończyło drogę do bazy pod Everestem. Lepiej zadbać o zdrowie, odpowiednio rozłożyć siły i skonsultować się z lekarzem przed wyprawą.
Tak, trekking wysokogórski w dużej mierze zależy od siły psychicznej. Cierpliwość i pozytywne nastawienie są niezbędne w obliczu zmian pogody i niskich temperatur, a także w przypadku zmęczenia fizycznego.
Możesz też iść w stałym tempie i robić częste przerwy na odpoczynek. Pomocny może być również przewodnik i tragarz, co sprawi, że proces będzie bardziej znośny.
Zezwolenia
Uczestnicy trekkingu muszą posiadać zezwolenie na wstęp do Parku Narodowego Sagarmatha oraz zezwolenie gminy wiejskiej Khumbu Pasang Lhamu. Zezwolenia te są obowiązkowe i można je sprawdzić na różnych punktach kontrolnych na szlaku.
W przypadku rejonu Mount Everestu karta TIMS jest zazwyczaj zbędna, jeśli posiada się lokalne zezwolenie wydane przez gminę. Niemniej jednak przepisy mogą ulec zmianie i zawsze należy zachować ostrożność i upewnić się, że przed podróżą sprawdza się aktualne wymagania.
W Katmandu pozwolenie zostanie wydane w biurze Nepal Tourism Board lub w Monjo, punkcie wejściowym. Rezerwując wyprawę w firmie trekkingowej, zazwyczaj załatwia ona wszystkie pozwolenia.
Koszty zezwoleń różnią się również w zależności od narodowości i pory roku. Zezwolenie na wstęp do Parku Narodowego Sagarmatha kosztuje 3,000 NPR dla zagranicznych turystów, a zezwolenie na wstęp do gminy wiejskiej Khumbu Pasang Lhamu kosztuje 2,000 NPR.
Większość zorganizowanych pakietów trekkingowych do bazy Everestu obejmuje opłaty za zezwolenia w cenie. Przed rezerwacją zawsze zaleca się sprawdzenie tego u organizatora trekkingu.
Do uzyskania zezwoleń wymagany będzie ważny paszport, a w innych przypadkach zdjęcia paszportowe. Posiadanie danych paszportowych podczas wędrówki jest również ważne w przypadku weryfikacji.
Pozwolenia na trekking w większości przypadków nie podlegają zwrotowi po ich wydaniu. Zasady anulowania rezerwacji należy również wcześniej sprawdzić u agenta trekkingowego.
Opłaty za zezwolenia wspierają działania konserwatorskie i ułatwiają zarządzanie turystyką w regionie Everestu. Pomagają również władzom monitorować uczestników trekkingu w nagłych wypadkach i zapewnić im bezpieczeństwo.
Ubezpieczenia i wizy
Ubezpieczenie podróżne nie jest obowiązkowe z mocy prawa, ale zdecydowanie zalecane ze względu na wysokość i odizolowany charakter terenu. Wędrówki powyżej 5,500 metrów powinny być wyraźnie uwzględnione w polisie, a w razie potrzeby należy ewakuować helikoptery ratunkowe.
Leczenie, ewakuacja w nagłych wypadkach, odwołanie podróży, w tym trekking wysokogórski, powinny być objęte ubezpieczeniem. Przy zakupie polisy ważne jest, aby sprawdzić limit wysokości podany w polisie.
Przed wyjazdem do Nepalu bardzo wskazane jest wykupienie ubezpieczenia. Polisy międzynarodowe zazwyczaj oferują lepszy zakres ochrony niż lokalne ubezpieczenia krótkoterminowe.
W przypadku poważnej choroby, takiej jak choroba wysokościowa, przewodnik zorganizuje ewakuację. Firma ubezpieczeniowa powinna również zatwierdzić akcję ratunkową, dlatego ważne jest, aby informacja o tym znajdowała się w szczegółach polisy.
Większość turystów potrzebuje wizy turystycznej, aby dostać się do Nepalu. Wizy są zazwyczaj wydawane obywatelom wielu krajów na międzynarodowym lotnisku Katmandu Tribhuvan.
Na wyprawę drogową do bazy pod Everestem zazwyczaj wystarcza 30-dniowa wiza turystyczna. Rozsądnie jest zarezerwować sobie dodatkowy czas na wypadek opóźnienia podróży.
Wymagany jest ważny paszport z co najmniej półrocznym okresem ważności oraz zdjęcie paszportowe. Kwota, którą należy uiścić gotówką w punktach wjazdu na granicy lub na lotnisku, to opłata wizowa.
Tak, wizę turystyczną do Nepalu można odnowić w Departamencie Imigracji w Katmandu. Należy złożyć wniosek o przedłużenie wizy przed jej wygaśnięciem, aby uniknąć kar.
Przewodnicy i personel pomocniczy
Chociaż w Nepalu istnieją obszary, w których samodzielna wędrówka jest możliwa, korzystanie z usług autoryzowanego przewodnika jest wysoce zalecane ze względu na ryzyko wypadków i brak orientacji. Przewodnik może pomóc w zarządzaniu logistyką, sprawdzić stan zdrowia oraz przekazać informacje kulturowe i historyczne podczas podróży.
Usługi profesjonalnego przewodnika pomagają również w znalezieniu trasy, zakwaterowaniu i komunikacji w okolicznych wioskach. Są również przydatne w identyfikacji pierwszych objawów choroby wysokościowej i odpowiedniej aklimatyzacji.
Tragarz jest opcjonalny, jednak niezwykle przydatny na długich i stromych odcinkach. Posiadanie tragarza współdzielonego przez dwóch trekkerów pozwala cieszyć się lekkim plecakiem podczas wędrówki.
Tragarz zazwyczaj przenosi ładunek o wadze 20-25 kilogramów, zazwyczaj między dwoma trekkerami. Bezpieczne i uczciwe warunki pracy wymagają odpowiedzialnego pakowania.
Szanowane agencje trekkingowe zapewniają swoim przewodnikom i tragarzom ubezpieczenie. Zawsze warto to sprawdzić przed rezerwacją trekkingu do bazy Everestu drogą lądową.
Tak, dawanie napiwków jest w Nepalu powszechną praktyką. To godny sposób docenienia wysiłku i zaangażowania personelu pomocniczego.
Może się tak zdarzyć, ale lepiej zarezerwować przewodnika przed przyjazdem do Katmandu, dzięki czemu wszystko będzie łatwiej zorganizować i skoordynować już na samym początku podróży.
Większość licencjonowanych przewodników trekkingowych posługuje się językiem angielskim, a nawet innymi językami obcymi. Są oni przeszkoleni w zakresie wyraźnego mówienia i prowadzenia międzynarodowych trekkerów w sposób, który im odpowiada.
Zakwaterowanie i wyposażenie
Trekking do bazy Everestu drogą lądową to wyprawa herbaciarniana, podczas której uczestnicy mieszkają w górskich schroniskach. W większości przypadków pokoje są dwuosobowe i wyposażone w proste łóżka, koce oraz łazienkę.
W zależności od dostępności, w mniejszych wioskach, takich jak Salleri i Namche Bazaar, oferowane są pokoje prywatne. Pokoje położone wyżej, takie jak Lobuche i Gorakshep, są proste, a pokoje wieloosobowe są powszechnie dostępne.
Liczne herbaciarnie oferują odpłatne prysznice z ciepłą wodą. Wraz ze wzrostem wysokości, ciepła woda może być trudno dostępna i często jest podgrzewana energią słoneczną lub gazem.
Oświetlenie i urządzenia do ładowania są powszechnie dostępne w większości wiosek, zasilane energią elektryczną lub słoneczną. Usługi te są zazwyczaj płatne po niskiej cenie, szczególnie na dużych wysokościach.
Łazienki są połączone w miejscowościach położonych niżej. Wioski położone wyżej w górach mają wspólne łazienki ze względu na słabą infrastrukturę.
Sypialnie zazwyczaj nie są ogrzewane. Wieczorami w głównej jadalni zazwyczaj znajduje się piec, który staje się również przytulną przestrzenią do spotkań towarzyskich.
Usługi pralnicze są również ograniczone na szlaku i mogą nie być dostępne w obszarach górskich. Wielu wędrowców decyduje się zabrać ze sobą szybkoschnące ubrania i samodzielnie prać drobne rzeczy.
Tak, wiosną i jesienią schroniska szybko się zapełniają. Rezerwacja za pośrednictwem firmy trekkingowej pomaga w znalezieniu noclegu, szczególnie w zatłoczonych wioskach.
Jedzenie i napoje
Przy drodze znajdują się herbaciarnie, które serwują połączenie kuchni nepalskiej, indyjskiej, tybetańskiej i prostej kuchni zachodniej. Typowe potrawy to dal bhat, makaron, smażony ryż, zupy, naleśniki, jajka, makaron i ziemniaki.
Tak, istnieją kuchnie wegetariańskie, które są bardzo popularne i zazwyczaj polecane na dużych wysokościach, ponieważ są lekkostrawne. Popularnymi i bezpiecznymi posiłkami są dal bhat, curry warzywne, zupy i dania z ryżem.
Herbaciarnie serwują wodę pitną, gotowaną lub filtrowaną za dodatkową opłatą. Uczestnicy mogą również zabrać ze sobą tabletki oczyszczające lub wielorazową butelkę filtrującą wodę, aby zminimalizować ilość plastiku.
W większości wiosek dostępna jest woda butelkowana, choć wraz ze wzrostem wysokości, rośnie jej cena, ponieważ transport jest droższy. Butelki wielokrotnego użytku sprawią, że wielu wędrowców będzie dbać o środowisko.
Wszystkie herbaciarnie wzdłuż trasy trekkingowej do bazy Everestu oferują herbatę i kawę. Najpopularniejsze to czarna herbata, herbata z mlekiem, herbata imbirowa, herbata cytrynowa i kawa rozpuszczalna.
W większości wiosek jest dużo alkoholu, takiego jak piwo i lokalne trunki. Niemniej jednak nie zaleca się jego spożywania na dużych wysokościach, ponieważ może powodować ryzyko odwodnienia i choroby wysokościowej.
Pakiety trekkingowe składają się z trzech posiłków: śniadania, obiadu i kolacji. Dodatkowe napoje, przekąski i pieczywo są zazwyczaj niedostępne i należy je uiścić osobno.
Herbaciarnie w rejonie Everestu są zazwyczaj przyzwyczajone do obsługi turystów i charakteryzują się niskimi standardami higieny. Spożywanie ciepłych i świeżych potraw oraz picie uzdatnionej wody pomaga zapobiegać problemom żołądkowym.
Pogoda i pory roku
Najlepsze pory roku to wiosna od marca do maja oraz jesień od września do listopada. W tych miesiącach pogoda jest zazwyczaj stabilna, a widoki na góry są najpiękniejsze. Pogoda jest wtedy również bardziej pogodna, a niebo bezchmurne.
W niższych partiach panuje umiarkowany klimat z kwitnącymi lasami rododendronów. Dni są bardzo przyjemne do spacerów, a noce mogą być chłodne na dużych wysokościach.
Jesień oferuje również bezchmurną pogodę, dobrą widoczność i chłodne powietrze. Uważa się ją za najlepszy sezon na trekking, ponieważ górskie krajobrazy są zazwyczaj przejrzyste i przejrzyste.
Tak, trekking do bazy Everestu drogą lądową można odbyć zimą, od grudnia do lutego. Niemniej jednak wraz ze wzrostem wysokości temperatury znacznie spadają, a śnieg może wpływać na stan szlaków. W szczycie zimy obfite opady śniegu mogą wpływać na stan szlaków powyżej Dingboche i Lobuche.
Monsun to okres od czerwca do sierpnia, który wiąże się z ulewnymi opadami deszczu, ciemnymi chmurami i korkami, które mogą wystąpić na drodze do Salleri. Widoczność jest słaba, a warunki podczas podróży mogą być mniej przewidywalne.
W niektórych rejonach, takich jak Lobuche i Gorakshep, temperatura w nocy może spaść poniżej zera, szczególnie późną jesienią i zimą. Aby zapewnić sobie komfort, należy odpowiednio ubierać się na cebulkę i nosić ciepłą odzież.
Nie, możliwe jest, że w porze monsunowej drogi będą błotniste lub czasowo zatory spowodowane intensywnymi opadami deszczu. Z tego powodu trasa jest bardziej stabilna w porze suchej.
Widok na góry jest zależny od warunków atmosferycznych i zachmurzenia. Wczesne poranki to zazwyczaj najlepszy czas na podziwianie widoków na Everest, Lhotse i Nuptse.
Zdrowie i Bezpieczeństwo
Tak, wyprawa jest w większości bezpieczna, przy odpowiednim przygotowaniu i rozsądnym programie. Bezpieczniej jest zastosować strategię aklimatyzacji i skorzystać z przewodnika podczas trekkingu.
Choroba wysokościowa jest również poważnym problemem, ponieważ szlak osiąga wysokość ponad 5,000 metrów. Powolne podejście, odpowiednie nawodnienie i dni odpoczynku to główne sposoby na zminimalizowanie ryzyka.
W przypadku wystąpienia takich objawów, jak ból głowy, nudności czy zawroty głowy, należy poinformować o tym przewodnika. W przypadku utrzymywania się objawów najskuteczniejszym rozwiązaniem jest zejście na niższą wysokość.
W wioskach takich jak Namche Bazaar i Phoriche znajdują się podstawowe placówki służby zdrowia. Niemniej jednak opieka medyczna jest tam minimalna, a w skrajnych przypadkach ewakuacja odbywa się często za pomocą helikopterów.
Tak, w razie nagłego wypadku istnieje możliwość ewakuacji helikopterem. Dlatego szczegółowe ubezpieczenie podróżne na wyprawę wysokogórską jest kluczowe.
Odpowiednie buty trekkingowe, kije trekkingowe i powolne tempo chodzenia zapobiegną przeciążeniom kolan i śliskiej nawierzchni. Dobre samopoczucie fizyczne jest wspierane przez rozciąganie i nawadnianie organizmu.
Nie należy używać niefiltrowanej wody z kranu. Podczas wędrówki można bezpiecznie pić wodę przegotowaną, filtrowaną lub oczyszczoną.
Tak, wędrówki z przewodnikiem posiadającym zezwolenie byłyby bezpieczniejsze pod względem tras, badań lekarskich i pierwszej pomocy. Przewodnicy są również przeszkoleni w zakresie rozpoznawania objawów wysokości i szybkiego podejmowania działań ratunkowych w razie potrzeby.
Pakowanie i sprzęt
Wysokiej jakości śpiwór, czapka, rękawiczki, kurtka puchowa, odzież warstwowa oraz solidne i wytrzymałe buty trekkingowe to elementy niezbędne. Pogoda na dużych wysokościach jest nieprzewidywalna, dlatego ubieranie się na cebulkę jest niezwykle istotne.
Tak, należy zabrać ze sobą ciepły śpiwór, szczególnie w wyżej położonych wioskach, takich jak lobuche i gorakshep. Herbaciarnie zapewniają koce, które jednak nie zawsze wystarczają w chłodniejszych porach roku.
Płacąc tragarzowi, wystarczy zabrać lekki plecak z wodą, jedzeniem i rzeczami osobistymi. Plecak powinien ważyć mniej niż 5-7 kilogramów, aby wygodnie było chodzić.
Używanie kijków trekkingowych jest szczególnie zalecane podczas trudnych podejść i dłuższych zejść. Rozkładają one obciążenie na kolana i poprawiają równowagę na skalistych szlakach.
Skuteczna jest odzież warstwowa, obejmująca bieliznę termoaktywną, polary oraz wiatroszczelną i wodoodporną odzież wierzchnią. Występują znaczne różnice temperatur w niżej położonych wioskach i regionach wysokogórskich.
Tak, zimą trzeba się cieplej ubierać, wkładając ocieplane rękawice, cieplejsze i cięższe ubrania oraz grube skarpety. Na większych wysokościach temperatury w nocy mogą spaść poniżej zera.
Tak, w Katmandu można wypożyczyć sprzęt trekkingowy, taki jak śpiwory, kurtki puchowe itp. Będzie to pomocne dla podróżnych, którzy nie chcą dźwigać ciężkiego sprzętu do domu.
Zaleca się posiadanie osobistej apteczki zawierającej podstawowe leki, preparaty na pęcherze i leki stosowane w warunkach wysokogórskich. Zapewnia to dodatkowe bezpieczeństwo podczas wędrówki.
Rezerwacja i płatność
Rezerwacji należy dokonać co najmniej kilka tygodni wcześniej, szczególnie wiosną i jesienią. Wczesna rezerwacja ułatwia znalezienie hotelu i formalnego środka transportu na odcinku drogi do Salleri lub Surke.
Tak, większość firm trekkingowych zazwyczaj wymaga wpłaty zaliczki, aby zagwarantować rezerwację. Pozostałą kwotę zazwyczaj uiszcza się w Katmandu przed rozpoczęciem trekkingu.
W Nepalu metodami płatności są zazwyczaj przelew bankowy, karta kredytowa lub gotówka. Przed wyruszeniem na trekking warto ustalić warunki transakcji i ewentualne opłaty za usługi, które może naliczyć firma organizująca trekking.
Tak, akceptujemy rezerwacje last minute, jeśli są dostępne. Jednak w szczycie sezonu trekkingowego bezpieczniej i wygodniej jest zarezerwować z wyprzedzeniem.
Większość pakietów obejmuje zakwaterowanie, wyżywienie na szlaku, zezwolenia, usługi przewodnika i transport lądowy. Zazwyczaj dochodzą do tego wydatki osobiste, takie jak napoje, napiwki i ubezpieczenie podróżne.
Do dodatkowych kosztów zaliczają się m.in. ciepłe prysznice, opłaty za ładowanie, woda butelkowana, przekąski i napiwki. Aby uniknąć nieporozumień, należy wyjaśnić podczas rezerwacji, co jest wliczone w cenę, a co nie.
Zasady anulowania rezerwacji różnią się w zależności od firmy oferującej trekking. Przed potwierdzeniem rezerwacji należy zapoznać się z zasadami zwrotu kosztów.
Tak, istnieje wiele firm, które oferują elastyczny plan podróży dopasowany do Twojego harmonogramu i kondycji. Planując z wyprzedzeniem, łatwiej jest go dostosować.
Transport i loty
Wycieczka rozpoczyna się długim, ale malowniczym odcinkiem z Katmandu do Salleri, a następnie do Surke lub Tham Danda, w zależności od stanu drogi. Ta alternatywna trasa pozwala wędrowcom ominąć lot do Lukli, a jednocześnie cieszyć się wiejskimi krajobrazami i lokalnymi wioskami po drodze.
Podróż trwa zazwyczaj około 10-11 godzin, w zależności od natężenia ruchu i warunków drogowych. Podróż jest długa, ale można tu podziwiać malowniczą muzykę country i podziwiać życie lokalnej wsi.
Droga jest częściowo utwardzona, a w rejonach górskich nierówna. Choć czasami bywa uciążliwa, komfort prywatnych jeepów jest lepszy niż transportu publicznego.
Wielu trekkerów wybiera drogę lądową, ponieważ nie chcą doświadczać opóźnień lotów i odwołań lotów z powodu złej pogody na lotnisku w Lukli. Pozwala to również obniżyć całkowity koszt lotu i zapewnia dodatkową przyjemność z podróży.
Droga jest zazwyczaj dostępna w suchych porach roku, takich jak wiosna i jesień. Osunięcia ziemi mogą również wpłynąć na czas podróży lub zamknąć dany odcinek w miesiącach obfitych monsunów.
Do trekkingu drogą lądową do bazy Everestu nie jest wymagany lot krajowy. Cały szlak rozpoczyna się pojazdem.
Jazda prywatnym jeepem cieszy się popularnością ze względu na wygodę i elastyczność. W zależności od wielkości grupy, w wielu przypadkach możliwe jest również zorganizowanie wspólnego korzystania z pojazdu.
Większość pakietów trekkingowych obejmuje odbiór i dowóz na lotnisko w Katmandu. Zawsze warto to sprawdzić podczas rezerwacji.
Najlepsza cena gwarantowana, łatwa zmiana daty, natychmiastowe potwierdzenie
Zarezerwuj tę wycieczkęRezerwuj z pewnością
- Elastyczne rezerwacje i łatwa zmiana daty podróży
- Spersonalizowana obsługa i dostosowane rozmiary grup
- Bezpieczne podróże dzięki usługom prowadzonym przez właścicieli i doświadczonym przewodnikom
- Gwarancja najlepszej ceny, zapewniającej najlepszy stosunek jakości do ceny
- Bezpieczna i łatwa rezerwacja online
Twój przewodnik
Ciesz się krajobrazem Himalajów z pomocą najlepszych przewodników Nepalu, posiadających licencję rządową i przeszkolonych w zakresie pierwszej pomocy. Liderzy wycieczek, dowiedz się, gdzie znajdziesz najlepsze zdjęcia, najciekawszą przyrodę i najlepsze przeprawy przez strumienie.





